Κυριακή του Παραλύτου: Η δύναμη του Λόγου του Θεού (Ιωα 5:1-15)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img alt="paralyt2" height="423" src="http://pemptousia-2.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2015/05/paralyt2-600x397.jpg" style="text-align: left;" width="640" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Καθηγητής Παλαιάς Διαθήκης, Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τόσο τα αποστολικά όσο και τα ευαγγελικά αναγνώσματα των Κυριακών της περιόδου από το Πάσχα ως την Πεντηκοστή αναφέρονται σε διάφορα θαύματα που κάνει ο Ιησούς ή οι απόστολοι στο όνομά του. Τυφλοί ξαναβρίσκουν το φως τους, άρρωστοι θεραπεύονται, παράλυτοι για χρόνια μπορούν να ξαναπερπατήσουν, ακόμη και νεκροί ανασταίνονται. Στόχος των αφηγήσεων αυτών δεν είναι ο εντυπωσιασμός των ακροατών με την περιγραφή της δύναμης του Ιησού, αλλά συνιστούν ένα διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας για το ποιος είναι ο Ιησούς και ποιο είναι το έργο του. Τα θαύματα είναι δείκτες αυτού που αποκαλείται “Βασιλεία του Θεού” και γι’ αυτό οι σχετικές αφηγήσεις διαβάζονται κατά την αναστάσιμη περίοδο, καθώς περιγράφουν παραστατικά τον καινούργιο κόσμο που επαγγέλλεται ο Χριστός και αγωνίζονται οι χριστιανοί να πραγματώσουν. Αναμφίβολα, με μερικά θαύματα δεν αλλάζει ο κόσμος, ούτε μπορεί να απαλλαγεί από το κακό· ως παραδείγματα όμως δείχνουν σε επιμέρους περιπτώσεις τις δυνατότητες που έχουν οι χριστιανοί να εξαφανίσουν το κακό από τον κόσμο.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Το επεισόδιο που περιγράφει το ευαγγελικό ανάγνωσμα της τρίτης μετά το Πάσχα Κυριακής αναφέρεται στη θεραπεία ενός παράλυτου ανθρώπου. Χρόνια ολόκληρα περίμενε ο δυστυχισμένος αυτός άνθρωπος να βρει τη θεραπεία του δίπλα σε μια δεξαμενή με ιαματικά νερά, όμως δεν είχε κανένα να τον βοηθήσει να μπει στο νερό την κατάλληλη στιγμή. Τη βοήθεια αυτή που τόσο απελπισμένα περίμενε έρχεται να του τη δώσει ο Ιησούς. Με ένα και μόνο λόγο του χαρίζει στον άνθρωπο την υγεία.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η πράξη αυτή του Ιησού έχει έναν βαθύτατο συμβολισμό και μεταφέρει στους ανθρώπους όλων των εποχών ένα βαρυσήμαντο μήνυμα. Ο συμβολισμός προκύπτει από τη σύγκριση της συγκεκριμένης ευαγγελικής περικοπής με το πρώτο κεφάλαιο της Αγίας Γραφής στο βιβλίο Γένεσις. Όπως κατά την εποχή της δημιουργίας ο αυθεντικός λόγος του Θεού δίνει ύπαρξη σε όλα τα όντα, κατά τον ίδιο τρόπο ο δυναμικός λόγος του Υιού του Θεού αναδημιουργεί το κατεστραμμένο από την αμαρτία πλάσμα του. Το μήνυμα, λοιπόν, που βγαίνει από το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής του Παραλύτου είναι ότι ο λόγος του Θεού είναι παντοδύναμος• έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει τον κόσμο, έχει τη δύναμη να σώσει και να απελευθερώσει τον άνθρωπο από όλες τις μορφές του κακού που τον καταδυναστεύουν.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Παρά το προφανές του συμβολισμού όμως, η ισχύς του μηνύματος δεν φαίνεται σήμερα αδιαμφισβήτητη, καθώς ούτε ο μεταμορφωτικός για τον κόσμο ούτε ο απελευθερωτικός για τον άνθρωπο χαρακτήρας του λόγου του Θεού είναι πάντοτε αναγνωρίσιμοι, κι ακόμα, οι διαφορετικές ερμηνείες του από διάφορες θρησκευτικές ομάδες οδηγούν συχνά σε διαιρέσεις και αντιπαραθέσεις μέσα στην κοινωνία.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η διαπίστωση αυτή απαιτεί μια πιο προσεκτική ανάγνωση της παραπάνω ευαγγελικής περικοπής, ώστε να αναζητηθούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο λόγος του Θεού θα μπορούσε να καταστεί και σήμερα ενεργός. Η πρώτη προϋπόθεση στην περίπτωση αυτή προκύπτει από την αντίδραση των θρησκευτικών ηγετών των Ιουδαίων στη θεραπεία του παραλύτου. Η μελέτη του λόγου του Θεού αποτελούσε για τους ανθρώπους αυτούς καθημερινή ενασχόληση. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μελετούσαν τις Γραφές, όμως το μόνο που κατόρθωσαν να δουν από την όλη ιστορία ήταν ότι ο παράλυτος παραβίασε μια εντολή του Θεού κουβαλώντας το κρεβάτι του το Σάββατο. Και ήταν αναμενόμενη η αντίδραση αυτή, γιατί για τους ανθρώπους αυτούς ο λόγος του Θεού δεν ήταν ζωή, δεν ήταν πηγή χαράς και μέσο απελευθέρωσης, αλλά θεσμός αυστηρά τυποποιημένος μέσα από μια σειρά κανόνων που στόχευαν στο να ελέγξουν κάθε εκδήλωση της καθημερινής ζωής των ανθρώπων.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Αν, κατά συνέπεια, ανάλογα ισχύουν και για τους χριστιανούς, η απάντηση στο σχετικό με την αδυναμία των χριστιανών σήμερα να αναγνωρίσουν την αναγεννητική δύναμη του λόγου Θεού ερώτημα είναι προφανής. Αν η Αγία Γραφή δεν παίζει κάποιον πραγματικό ρόλο στην καθημερινότητα των χριστιανών, αν η ανάγνωση της Αγίας Γραφής δεν αποτελεί πηγή έμπνευσης και δύναμης στον αγώνα τους για μεταμόρφωση του κόσμου σε Βασιλεία του Θεού, τότε και οι χριστιανοί έχουν μετατρέψει την πίστη τους σε έναν νεκρό θεσμό, που τίποτε άλλο δεν προσφέρει παρά μόνον την ψεύτικη ικανοποίηση ότι τα έχει κανείς καλά με τον Θεό. Στην περίπτωση αυτή τα χρυσά εξώφυλλα του Ευαγγελίου που βρίσκεται πάνω στην αγία τράπεζα αποκτούν έναν άλλο συμβολισμό, καθώς μεταθέτουν το σημασιολογικό βάρος από το εσωτερικό στο εξωτερικό• το χαρμόσυνο άγγελμα που θα αλλάξει τον κόσμο γίνεται Ιερόν Ευαγγέλιον, αντικείμενο ευλαβικής προσκύνησης και τοποθετημένο στην πιο τιμητική αλλά και πλέον δυσπρόσιτη θέση του ναού, όπου ουδείς επιτρέπεται να πλησιάσει. Αυτό όμως ισοδυναμεί με θάψιμο του ζωντανού λόγου του Θεού μέσα στις εκκλησίες με αποτέλεσμα να καταστεί ανενεργός. Γιατί είναι προφανές ότι ένας θαμμένος θησαυρός, όσο πολύτιμος και να είναι, παραμένει εντελώς άχρηστος για τους κατόχους του. Ένας θαμμένος θησαυρός παρέχει στον κάτοχό του μόνον έναν τίτλο ιδιοκτησίας, που ενδεχομένως του προσφέρει ένα αίσθημα ασφάλειας και υπεροχής έναντι των άλλων, ποτέ όμως δεν προάγει τις σχέσεις του με τους άλλους, επομένως ούτε τον ίδιο μπορεί να σώσει ούτε κάποιον άλλον να βοηθήσει.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στο ίδιο πλαίσιο θα πρέπει να αναζητηθεί και η δεύτερη προϋπόθεση που απαιτείται, ώστε ο λόγος του Θεού να ενεργήσει λυτρωτικά για τους ανθρώπους. Όταν ξανασυναντάει ο Ιησούς τον θεραπευμένο πια παράλυτο, τον προτρέπει να αποφεύγει στην υπόλοιπη ζωή του την αμαρτία, τον προτρέπει, δηλαδή, να αλλάξει ριζικά τον τρόπο της ζωής του. Αλλά ριζική αλλαγή του τρόπου της ζωής είναι δυνατή μόνον όταν υπάρχει ζωντανή σχέση με τον Θεό. Ριζική αλλαγή του τρόπου της ζωής δεν μπορεί να επιτευχθεί με μια χλιαρή πίστη ή με μια παραδοσιακή θρησκευτικότητα που κληρονόμησε κανείς από τους γονείς του. Ζωντανή σχέση με τον Θεό προϋποθέτει καθημερινή αναζήτηση του Θεού, καθημερινή πάλη του ανθρώπου με τον ίδιο του τον εαυτό, καθημερινό αγώνα και προβληματισμό για να βρεί κανείς τον δρόμο που οδηγεί στον Θεό. Είναι, δηλαδή, κάτι που το κατακτάται καθημερινά και που πιστοποιείται στην καθημερινή ζωή του καθένα με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους συνανθρώπους του.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο λόγος του Θεού έχει τη δύναμη να ελευθερώσει τον άνθρωπο, θα πρέπει όμως και ο άνθρωπος να θελήσει να ελευθερωθεί και, κυρίως, να παραμείνει ελεύθερος. Και ελεύθερος παραμένει ο άνθρωπος μόνον όταν συνεργάζεται με τον Θεό για την απαλλαγή του κόσμου από το κακό. Κάθε φορά που, σε όλη τη μακραίωνη ιστορία του, στήριξε αλλού τις ελπίδες του διαψεύστηκε οικτρά. Κάθε φορά που ο άνθρωπος πίστεψε ότι βρήκε τον τρόπο να απελευθερωθεί βρέθηκε χειρότερα υποδουλωμένος μέσα στα ίδια τα κατασκευάσματά του. Αυτό είναι σήμερα περισσότερο εμφανές από ποτέ, καθώς σήμερα γνωρίζουν οι άνθρωποι καλύτερα από κάθε άλλη εποχή ότι η τεχνολογική ανάπτυξη δεν έφερε την πολυπόθητη ευτυχία, αλλά αποξένωσε ακόμη περισσότερο τους ανθρώπους και η δύναμη των όπλων κανένα δεν εξασφάλισε, αλλά μόνο το δίκαιο του ισχυροτέρου επιχείρησε να επιβάλει, οδηγώντας εκατομμύρια ανθρώπους στη δυστυχία και την απόγνωση. Προϋπόθεση, λοιπόν, για ενεργήσει ο λόγος του Θεού είναι να πιστέψουν οι άνθρωποι στη δύναμή του. Πριν αρχίσει να παραπονιέται κανείς ότι σήμερα δεν γίνονται πια θαύματα, θα πρέπει να επιχειρήσει να κάνει ο ίδιος ένα θαύμα. Θα πρέπει να πάρει την απόφαση να αλλάξει τον τρόπο της ζωής του και μαζί με αυτόν να αλλάξει τον κόσμο. Θα πρέπει να ανοίξει την Αγία Γραφή και να ζητήσει καθοδήγηση από τον Θεό για τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει. Μόνον όταν οι χριστιανοί αποφασίσουν να πάρουν σοβαρά τον ρόλο τους στην κοινωνία και αρχίσουν να αγωνιζόνται, ώστε να μετατρέψουν τον κόσμο σε Βασιλεία του Θεού, θα αρχίσουν και να βλέπουν να πραγματοποιούνται θαύματα.<o:p></o:p></span></div> </div>

Κυριακή του Παραλύτου: Η δύναμη του Λόγου του Θεού (Ιωα 5:1-15)

Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Καθηγητής Παλαιάς Διαθήκης, Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ Τόσο τα αποστολικά όσο και τα ευαγγελικά αν...

Διαβάστε περισσότερα »

Η Ανάσταση του Λαζάρου, ως προτύπωση της Αναστάσεως του Κυρίου

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEib1NJffH_udixzFTsJ0ECMHi3_rLoSdyrJ-2U6_ILScKjo7IYrA-NCj9kau1jObVSiRBsIUs-1SNTzb2xNt_g6MB9bqmtjCl1gqLmOWyqPP-hLeq8zzv12vnPn45npU7_hOFdVjUCUNVdK/s1600/11102851_792505924159457_8148275224030193879_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEib1NJffH_udixzFTsJ0ECMHi3_rLoSdyrJ-2U6_ILScKjo7IYrA-NCj9kau1jObVSiRBsIUs-1SNTzb2xNt_g6MB9bqmtjCl1gqLmOWyqPP-hLeq8zzv12vnPn45npU7_hOFdVjUCUNVdK/s1600/11102851_792505924159457_8148275224030193879_n.jpg" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><br /></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><br /></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b>Του Γιώργου Χαρίτου</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Είναι γεγονός πως το θαύμα της Αναστάσεως του Λαζάρου από τον Κύριο μας Ιησού Χριστό περιγράφεται και διασώζεται στην Αγία Γραφή μόνο από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπως ακολουθεί παρακάτω. </span></b>Είναι μία σαφής προαγγελία του Κυρίου, για την δική του Ανάσταση, αλλά και γενικότερα για την ανάσταση των Νεκρών κατά την δευτέρα και ένδοξη παρουσία Του. Λίγο πριν ξεκινήσει η Μεγάλη Εβδομάδα των παθών, ο Χριστός κηρύσσει την ελπίδα, όπως αναφέρει και χαρακτηριστικά το απολυτίκιο της ημέρας<b> ''Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος''.</b> Βέβαια για να πραγματοποιηθεί το θαύμα της Αναστάσεως, πρέπει να διαθέτει ο καθένας από εμάς <b><span style="color: red;">Πίστη</span></b>, ως είπε ο Κύριος στην Μάρθα<b> ''οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψει τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ;''<br /></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;"> Βασικό κριτήριο λοιπόν, για να μπορέσουμε να δούμε την δόξα του Θεού, είναι να πιστεύουμε σε Εκείνον! </span></b></span><br /> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;">Συνοπτικά, ο Λάζαρος ήταν καλός φίλους<b>(</b></span><span style="font-family: Palatino Linotype, serif;"><span style="font-size: 13pt; line-height: 115%;">Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται·)</span></span><b style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;"> </b><span style="font-family: Palatino Linotype, serif;"><span style="font-size: 13pt; line-height: 115%;">του Κυρίου μας. Όταν ο ίδιος έμαθε ότι ο Λάζαρος</span></span><b style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;"> </b><span style="font-family: Palatino Linotype, serif;"><span style="font-size: 13pt; line-height: 115%;">πέθανε </span></span><b style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;">''ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν''</b><span style="font-family: Palatino Linotype, serif;"><span style="font-size: 13pt; line-height: 115%;"> για να κρατήση την συγκίνησιν, η οποία τον επλημμύριζε. Ο Ιησούς αφού έφτασε έξω από τον τάφο του Λαζάρου ζήτησε από τις αδερφές του Λαζάρου </span></span><b style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;">''ἄρατε τὸν λίθον''</b><span style="font-family: Palatino Linotype, serif;"><span style="font-size: 13pt; line-height: 115%;">. Αφού κοίταξε τον Ουρανό προσευχόμενος στον Θεό Πατέρα Του είπε </span></span><b style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;">''πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου.''</b><span style="font-family: Palatino Linotype, serif;"><span style="font-size: 13pt; line-height: 115%;"> Έπειτα αφού έστρεψε τα μάτια του προς τον τάφο </span><span style="font-size: 17px; line-height: 19.9333343505859px;">αναφώνησε</span><span style="font-size: 13pt; line-height: 115%;"> με μεγάλη φωνή <b> ''Λάζαρε, δεῦρο ἔξω.'' </b>Ο Λάζαρος σιγά σιγά, έπειτα από την επίκλιση του Ιησού, άρχισε να βηματίζει προς τα έξω. Τότε πολλοί εκ των Ιουδαίων οι οποίοι είχαν μαζευτεί γύρω από Εκείνον <b>''ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.'' </b><o:p></o:p></span></span></div> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ακολουθεί το απόσπασμα της Αναστάσεως του Λαζάρου <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Κατά Ιωάννην Άγιο Ευαγγέλιο<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Κεφάλαιο ια’(11) 38-44<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἰησοῦς οὖν, πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ, ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον· ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ᾿ αὐτῷ.</span><span style="color: #660000; font-family: "Tahoma","sans-serif"; font-size: 14.5pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">λέγει ὁ Ἰησοῦς· ἄρατε τὸν λίθον. λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ τοῦ τεθνηκότος Μάρθα· Κύριε, ἤδη ὄζει· τεταρταῖος γάρ ἐστι.</span><span style="color: #660000; font-family: "Tahoma","sans-serif"; font-size: 14.5pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψει τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ;</span><span style="color: #660000; font-family: "Tahoma","sans-serif"; font-size: 14.5pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ἦραν οὖν τὸν λίθον οὗ ἦν ὁ τεθνηκὼς κείμενος. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἦρε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω καὶ εἶπε· πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου.</span><span style="color: #660000; font-family: "Tahoma","sans-serif"; font-size: 14.5pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.</span><span style="color: #660000; font-family: "Tahoma","sans-serif"; font-size: 14.5pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">καὶ ταῦτα εἰπὼν φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασε· Λάζαρε, δεῦρο ἔξω.</span><span style="color: #660000; font-family: "Tahoma","sans-serif"; font-size: 14.5pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκὼς δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· λύσατε αὐτὸν καὶ ἄφετε ὑπάγειν.</span><span style="color: #660000; font-family: "Tahoma","sans-serif"; font-size: 14.5pt; line-height: 115%;"> <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <div class="MsoNormal"> <div class="MsoNormal"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Μετάφραση:</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <br /> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο Ιησούς, λοιπόν, επιβαλλόμενος συνεχώς επί του εαυτού του, δια να μη εκδηλωθή η συγκίνησίς του, έρχεται στο μνημείον. Αυτό δε ήτο ένα σπήλαιον και εις την είσοδόν του είχε τοποθετηθή ένας βαρύς λίθος. Λεγει ο Ιησούς· “σηκώστε τον λίθον αυτόν”. Του λέγει η αδελφή του νεκρού, η Μαρθα· “Κυριε, μυρίζει πλέον, διότι είναι τέσσαρες ημέρες αποθαμένος”.  Της λέγει ο Ιησούς· “δεν σου είπα ότι εάν πιστεύσης, θα ίδης την δόξαν και το μεγαλείον του Θεού, όπως αυτά φαίνονται εις τα μεγάλα θαύματα που κάνω;”  Επήραν, λοιπόν, τον λίθον από την είσοδον του σπηλαίου, όπου είχε τεθή ο πεθαμένος. Ο δε Ιησούς εσήκωσε τα μάτια του επάνω και είπε· “Πατερ μου, σ' ευχαριστώ, διότι με ήκουσες και θα γίνη και τούτο το θαύμα. Εγώ εγνώριζα πολύ καλά ότι πάντοτε με ακούεις, αλλά είπα αυτό, δια να ακούση ο λαός που στέκεται εδώ γύρω και να πιστέψουν ότι συ με έχεις στείλει”. Και αφού είπεν αυτά εφώναξε με μεγάλην φωνήν· “Λαζαρε έβγα έξω”. Και αμέσως εβγήκεν ο πεθαμένος. Είχε δε τα πόδια και τα χέρια τυλιγμένα με λωρίδες από σεντόνι και το πρόσωπον τυλιγμένο με ένα ειδός πετσέτας, όπως εσυνήθιζαν να σαβανώνουν τότε οι Εβραίοι τους νεκρούς των. Λεγει εις αυτούς ο Ιησούς· “λύστε τον και αφήστε τον μόνον, χωρίς κανείς να τον βοηθήση, δια να υπάγη στο σπίτι”.<o:p></o:p></span></div> </div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Tahoma;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Tahoma;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: Palatino Linotype, serif;"><span style="font-size: 17px; line-height: 19.9333343505859px;"><b><span style="color: blue;">Απολυτίκιον</span></b> </span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.<o:p></o:p></span><br /> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> </div> </div> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="https://www.youtube.com/embed/2d2lQaUk3lk" width="640"></iframe></div>

Η Ανάσταση του Λαζάρου, ως προτύπωση της Αναστάσεως του Κυρίου

Του Γιώργου Χαρίτου Είναι γεγονός πως το θαύμα της Αναστάσεως του Λαζάρου από τον Κύριο μας Ιησού Χριστό περιγράφεται και διασώ...

Διαβάστε περισσότερα »

Η συνάντηση του Ιησού με τους Έλληνες

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> vizantinaistorika.blogspot.gr<br /> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody> <tr><td style="text-align: center;"><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgqTYTDj4HHGpiL5bWuldign1cqkupDqUDUEjvfJxrL4el_GOSFdlMAfWP0Q18vE32Y9zfbmzpunVYqdsmwr8QDsk_yf-IrBTUiLh4dEH3bB2UeAflprGG1OubfX9NJmMcogBiBkzJAEzO/s1600/40.jpg" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: left;" /></td></tr> <tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">«Έλληνες συναντούν το Χριστό, μετά τη διδασκαλία του», Ιωάννης, ΙΒ’, 20-23.<br /> Βυζαντινή μικρογραφία, Εθνική Βιβλιοθήκη Παρισίων.<o:p></o:p></span></div> </td></tr> </tbody></table> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Ο Ιωάννης είναι ο μόνος Ευαγγελιστής, ο οποίος περιλαμβάνει το περιστατικό της συναντήσεως του Ιησού με τους Έλληνες αμέσως μετά τη θριαμβευτική του είσοδο στην Ιερουσαλήμ : </span></b><i> ῏Ησαν δέ τινες ῞Ελληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων, ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ. Οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων αὐτὸν, λέγοντες· Κύριε, θέλομεν τὸν ᾿Ιησοῦν ἰδεῖν. Ἔρχεται Φίλιππος, καὶ λέγει τῷ ᾿Ανδρέᾳ, καὶ πάλιν ᾿Ανδρέας καὶ Φίλιππος λέγουσι τῷ ᾿Ιησοῦ. Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων· ἐλήλυθεν ἡ ὥρα, ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.</i><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">               </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Το πρώτο πράγμα που πρέπει να τονισθεί είναι ότι, αντίθετα με την άποψη μερικών ερευνητών, ο Ελληνισμός συνδέεται στενά με την όλη προοπτική του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου. Υπάρχει πρώτα σ' αυτό μια χαρακτηριστική έμφαση στον οικουμενικό χαρακτήρα και στην αποστολή του Ιησού Χριστού, μια διεύρυνση του ορίζοντος της σωτηρίας που προσφέρει ο Χριστός σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Χριστός, τονίζεται, ήλθε στον κόσμο για να φωτίση <i>«πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον» ∙ είναι «ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου»,</i> ο οποίος <i>θα ελκύση «πάντας» κοντά του, ώστε να «σωθῇ ὁ κόσμος δι' αὐτοῦ».</i> Η προφητεία του αρχιερέως ότι<i> ο Ιησούς «ἔμελλεν ἀποθνήσκειν ... οὐχ ὑπέρ τοῦ ἔθνους μόνον (δηλαδή των Ιουδαίων), ἀλλ ' ἵνα καί τά τέκνα τοῦ Θεοῦ τά διασκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν</i>», σε συνδυασμό με τη φράση του Ιησού «<i>καί ἄλλα πρόβατα ἔχω , ἅ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης»</i> μαρτυρεί συνειδητή προσπάθεια του Ιωάννη να διευρύνη τον ορίζοντα του Χριστιανισμού ώστε να περιλάβη και τους λεγόμενους  εθνικούς.<br />              </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι  οι ομοεθνείς του  Εβραίοι εναντιώθηκαν στον Ιησού, εκείνος απευθύνεται στους Έλληνες. Αυτό που πρέπει επίσης να αξιολογηθεί είναι ότι οι Έλληνες  ζητούν τη μεσολάβηση του Φιλίππου και του Ανδρέα  που έχουν ελληνικά ονόματα.<br />             </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στην συγκεκριμένη αναφορά ο Ιωάννης δεν μεταφέρει τι διημείφθη μεταξύ του Ιησού και των Ελλήνων αλλά μόνο την αντίδραση και το σχόλιο του Ιησού, όταν του ανακοινώνεται ότι θέλουν να τον συναντήσουν οι Έλληνες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Χριστός σε κανένα άλλο σημείο δεν λέει, με την ευκαιρία της συνάντησης του με κάποιους ανθρώπους, ότι ήλθε η ώρα για να δοξασθεί, παρά μόνο όταν ζητούν να τον γνωρίσουν οι Έλληνες.<br />                </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><i>«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει.»</i><br />                 </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Δηλαδή ο Ιησούς σχολιάζοντας το αίτημα των Ελλήνων να Τον ιδούν, προέβλεψε όχι μόνο τη ευρύτατη διάδοση του κηρύγματός τους αλλά και την προυπόθεση για τη σωτηρία τους.<br />                  </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> <i>«Ἐὰν ἐμοὶ διακονῇ τις, ἐμοὶ ἀκολουθείτω, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται· καὶ ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ, τιμήσει αὐτὸν ὁ Πατήρ. Ο Ιησούς ξεκαθαρίζει ότι όσοι τον ακολουθούν, ανεξάρτητα της εθνικότητας τους, θα τιμηθούν από το Πατέρα Θεό».</i><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">                    </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στο Ευαγγέλιο του ο Ιωάννης μιλά με επαινετικά λόγια για τους Έλληνες. Για ένα μεγάλο μέρος της ζωής του έζησε όχι μόνο στην έρημη Πάτμο, όπου έγραψε την Αποκάλυψη αλλά και στην ελληνικότατη Έφεσο την πατρίδα του Ηράκλειτου και εκεί ήρθε σε επαφή  με το ελληνικό πνεύμα,<br />                 </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Έπειτα υπάρχουν σαφείς αναφορές του Ευαγγελίου στους Έλληνες. Στο στίχο 7, 35 οι Ιουδαίοι εμφανίζονται να προλέγουν ασυνείδητα ότι ο Χριστός θα κηρυχθή στους Έλληνες: <i>«ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρίσκομεν αὐτόν ; μή εἰς τήν διασποράν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι καί διδάσκειν τούς Ἕλληνας ;</i>».Και κάτι περισσότερο: ο Ιωάννης εμφανίζει τη δημόσια δράση του Ιησού στην ολοκλήρωσή της τη στιγμή ακριβώς που Έλληνες ζητούν να τον δουν (12, 20). Την επαφή με τους Έλληνες θεωρεί ο Ιησούς ως την «ώρα», δηλαδή τον προκαθορισμένο από το σχέδιο του Θεού «καιρό», που θα «δοξασθῇ ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου» με την επάνοδό του στη δόξα του Θεού δια μέσου του σταυρού και της αναστάσεως. Η φράση αυτή του τετάρτου ευαγγελίου υπενθυμίζει όσα ισχύουν και για τον Παύλο: η προσχώρηση των Ελλήνων στον Χριστιανισμό ήταν το πιο εντυπωσιακό ιστορικό γεγονός του αρχικού Χριστιανισμού στα μάτια των ιδίων των πρώτων αποστόλων.<o:p></o:p></span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">                </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Το ευαγγέλιο του Ιωάννου, γραμμένο σε μια εποχή που η Εκκλησία αποτελούνταν βασικά από Έλληνες, εκφράζει και αυτό τη συνείδηση, πως η ιστορική πορεία του Χριστιανισμού ήταν δεμένη πια με τον Ελληνισμό.<o:p></o:p></span></div> </div>

Η συνάντηση του Ιησού με τους Έλληνες

vizantinaistorika.blogspot.gr «Έλληνες συναντούν το Χριστό, μετά τη διδασκαλία του», Ιωάννης, ΙΒ’, 20-23. Βυζαντινή μικρογραφία, Εθνικ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ερμηνεία της εικόνας της Γέννησης του Κυρίου

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> saint.gr<br /> <img alt="Η Γέννηση του Κυρίου" src="http://www.saint.gr/photos/standard/1225/gennisis02.jpg" /><br /> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Γεμάτοι ιερές εικόνες είναι οι Ναοί μας. Όχι μόνο για να τις ασπαζόμαστε οι πιστοί. Κάθε εικόνα είναι κι ένα ολόκληρο βιβλίο, που μας διδάσκει. «Βιβλία των αγραμμάτων» ονομάζει τις εικόνες ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, γιατί αποτυπώνονται εκεί παραστατικά η διδασκαλία της Εκκλησίας μας ή και οι βίοι των αγίων μας. </span></b>Αυτά, δηλαδή, που ένας μορφωμένος θα διάβαζε σε διάφορα βιβλία. Ας δούμε, όμως, τι μπορεί κανείς να «διαβάσει» στην εικόνα της Γέννησης του Κυρίου!<br /> <br /> <b>Η εικόνα</b><br /> Το μαύρο τριγωνικό σπήλαιο συμβολίζει τη σκοτεινιά του προχριστιανικού κόσμου.<br /> <br /> Μέσα στη φάτνη βρίσκεται το «Παιδίον» τυλιγμένο σε λευκά σπάργανα. Πίσω απ’ τη φάτνη βρίσκονται δύο ζώα, ένα βόδι κι ένα γαϊδουράκι. Η παρουσία τους εκεί εξηγείται από την προφητεία του Ησαΐα: «Γνωρίζει το βόδι τον ιδιοκτήτη του και ο όνος τη φάτνη του Κυρίου του. Ο Ισραήλ όμως δε με γνωρίζει και ο λαός μου δε με καταλαβαίνει», (Ησ. 1,3).<br /> <br /> Οι άγγελοι βρίσκονται στο πάνω μέρος της εικόνας. Οι μισοί δοξολογούν το Θεό και οι άλλοι φέρνουν την καλή αγγελία στους ποιμένες. Ο αστέρας δείχνει τη φάτνη.<br /> <br /> Στο κέντρο της εικόνας βρίσκεται η Παναγία. Είναι η πιο μεγάλη απ’ όλα τα άλλα πρόσωπα για να τονισθεί η συνεισφορά της στη σωτηρία του ανθρώπου.<br /> <br /> Στο κάτω μέρος της εικόνας εμφανίζεται ο Ιωσήφ, σκεπτικός για όλα όσα συμβαίνουν. Δίπλα του, μεταμφιεσμένος με τη μορφή γέροντα, ο Σατανάς προσπαθεί να σπείρει αμφιβολία στην ψυχή του δίκαιου γέροντα. Επιτείνει μάλιστα τις αμφιβολίες του Ιωσήφ για την παρθενία της Θεοτόκου μπήγοντας στη γη το ραβδί του και υπαινισσόμενος ότι όσο είναι δυνατόν το ξερό ραβδί να βλαστήσει, άλλο τόσο η Παναγία είναι δυνατόν να είναι Παρθένος. Όμως το ραβδί πετάει φύλλα!<br /> <br /> Τέλος, ο Ιωσήφ ζωγραφίζεται στην άκρη της εικόνας κι όχι μαζί με την Παναγία και το Χριστό γιατί δεν είναι πατέρας, αλλά μόνο προστάτης της οικογένειας.<br /> <br /> <b>Ερμηνεία της εικόνας</b><br /> ΦΑΤΝΗ: Βρίσκεται στο κέντρο της εικόνας μέσα σε ένα μαύρο τριγωνικό σπήλαιο που φανερώνει τη σκοτεινιά του προχριστιανικού κόσμου, μέσα στον οποίο λάμπει το Θείο Βρέφος. Πίσω από τη Φάτνη βρίσκονται δύο ζώα ένα βόδι και ένα γαϊδουράκι.<br /> <br /> Ο ΜΙΚΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: Φεγγοβολεί μέσα στα λευκά σπάργανά Του. Όλοι οι λαοί Τον περίμεναν. Όλοι οι άνθρωποι, εκτός απ’ τον Ηρώδη, χαίρονται για τον ερχομό Του.<br /> <br /> ΠΑΝΑΓΙΑ: Στο κέντρο της εικόνας είναι και η Παναγία ξαπλωμένη. Η γυναίκα που έφερε στον κόσμο τον Σωτήρα Του. Κουρασμένη από τη Γέννα και γι’ αυτό, ξαπλωμένη. Με σεβασμό, όμως, κοιτάζει το Θείον Βρέφος, που γέννησε. Η παρουσία της εκεί, δηλ. στο κέντρο της εικόνας, δείχει πως στο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου, βοηθά και το ανθρώπινο γένος.<br /> <br /> ΑΓΓΕΛΟΙ: Στο πάνω μέρος της εικόνας οι μισοί δοξολογούν το Θεό: «Δόξα στον ύψιστο Θεό και ειρήνη στη Γη και ευαρέσκεια στους ανθρώπους», και οι άλλοι φέρνουν καλά νέα στους ποιμένες: «Γεννήθηκε για σας σήμερα σωτήρας»!<br /> <br /> ΜΑΓΟΙ (δηλ. αστρολόγοι, βασιλιάδες και ιερείς): Στην άλλη μεριά της εικόνας είναι οι Μάγοι άλλοτε πεζοί και άλλοτε πάνω σε καμήλες κρατώντας τα δώρα τους έρχονται απ’ την Ανατολή για να προσκυνήσουν τον «νεογέννητο βασιλιά των Ιουδαίων». Μπροστά τους είναι το Αστέρι, το μήνυμα που στάλθηκε από τον Ουρανό για να τους οδηγήσει στον αναμενόμενο Λυτρωτή.<br /> <br /> Ο ΓΑΪΔΑΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΟΔΙ! Τα ζώα του στάβλου, που με το χνώτο τους ζεσταίνουν τον Χριστό. Συμβολίζουν του Ιουδαίους και τους Eθνικούς, που δεν είχαν γνωρίσει ακόμη τον Λόγο του Θεού. Το σκοτάδι της σπηλιάς συμβολίζει αυτήν την άγνοια.<br /> <br /> ΙΩΣΗΦ: Στο κάτω αριστερό μέρος βρίσκεται ο Ιωσήφ, ο προστάτης της Παναγίας και του μικρού Ιησού. Ο «γέρος» δίπλα του είναι ο διάβολος που τον βάζει σε σκέψεις γύρω από την αγνότητα της Μαριάμ.<br /> <br /> ΛΟΥΤΡΟ: Στο κάτω δεξί μέρος της εικόνας ζωγραφίζεται το πρώτο λουτρό. Δεν μαρτυρείται στα ιερά Ευαγγέλια κι ούτε μπορεί να έγινε στην ερημιά του σπηλαίου. Δηλώνει, όμως, έτσι ο αγιογράφος την ανθρώπινη φύση του Κυρίου. Ο Χριστός ήταν και άνθρωπος και είχε τις απαιτήσεις της ανθρώπινης φύσης.<o:p></o:p></span></div> </div>

Ερμηνεία της εικόνας της Γέννησης του Κυρίου

saint.gr Γεμάτοι ιερές εικόνες είναι οι Ναοί μας. Όχι μόνο για να τις ασπαζόμαστε οι πιστοί. Κάθε εικόνα είναι κι ένα ολόκληρο βιβλίο, ...

Διαβάστε περισσότερα »

Η δημιουργία του νέου λαού του Θεού (Ματ 1:1-25)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> pemptousia.gr<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody> <tr><td style="text-align: center;"><img alt="H ρίζα του Ιεσσαί" src="http://pemptousia-2.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2014/12/rizaiessai2.jpg" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: left;" /></td></tr> <tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><div class="MsoNormal" style="font-size: medium; text-align: center;"> <i><span style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 19.9333343505859px;">H ρίζα του Ιεσσαί<o:p></o:p></span></i></div> <div> <i><span style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 19.9333343505859px;"><br /></span></i></div> </td></tr> </tbody></table> <div class="MsoNormal" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Καθηγητής Παλαιάς Διαθήκης, Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Η εισαγωγή του <i>Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου</i> προσομοιάζει γλωσσικά το βιβλίο της <i>Γενέσεως</i>. Ο όρος ‘‘γένεσις’’ σημαίνει δημιουργία, και ανταποκρίνεται πλήρως στο περιεχόμενο του πρώτου βιβλίου της <i>Αγίας Γραφής</i> που περιγράφει μια διπλή δημιουργία, τη δημιουργία του κόσμου και τη δημιουργία του λαού του Ισραήλ. </span></b>Το πρώτο μέρος του βιβλίου αυτού συγκροτείται από διάφορες αφηγήσεις που αναφέρονται σε επεισόδια της προϊστορίας της ανθρωπότητας, συνδεδεμένες μεταξύ τους με γενεαλογικούς καταλόγους, ώστε να προκύπτει μια ενιαία περιγραφή της πορείας του ανθρώπου από τη δημιουργία μέχρι την εποχή του γενάρχη των Ισραηλιτών, Αβραάμ.<o:p></o:p></span></div> <br /> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στόχος των αφηγήσεων είναι να καταδειχτεί το πώς ο άνθρωπος, διασπώντας την κοινωνία του με τον Θεό, επιτρέπει την είσοδο του κακού στον κόσμο, για να οδηγηθεί σταδιακά στην πλήρη διάσπαση της κοινωνίας των ανθρώπων μεταξύ τους. Το δεύτερο μέρος του βιβλίου της <i>Γενέσεως</i>αφηγείται την ιστορία των πατριαρχών του Ισραήλ με τη μορφή της εξιστόρησης διάφορων επεισοδίων από την οικογενειακή ιστορία τριών γενεών (Αβραάμ – Σάρρα, Ισαάκ – Ρεβέκκα, Ιακώβ – Λεία / Ραχήλ). Ο Αβραάμ επιδεικνύει απόλυτη πίστη και υπακοή στο θείο θέλημα και ο Θεός κάνει μαζί του μια νέα αρχή· από τον άνθρωπο αυτόν θα προέλθει ένας λαός, ο οποίος θα καταστεί φορέας της θείας ευλογίας προς όλους τους λαούς της γης, με σκοπό την τελική πλήρη αποκατάσταση των σχέσεων Θεού και ανθρώπου.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Αρχίζοντας, λοιπόν, το πρώτο βιβλίο της <i>Καινής</i> <i>Διαθήκης</i> με τη φράση «Βίβλος γενέσεως» και ξεκινώντας τον γενεαλογικό κατάλογο με τα ονόματα των τριών πατριαρχών (Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ), παραπέμπει συνειρμικά τον αναγνώστη να συσχετίσει το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού με εκείνο του πρώτου βιβλίου της <i>Αγίας Γραφής</i>, και να το κατανοήσει ως εξαγγελία μιας νέας διπλής δημιουργίας: του καινούργιου κόσμου, αυτού που αποκαλείται ‘‘Βασιλεία του Θεού’’, και του καινούργιου Ισραήλ, της Εκκλησίας. Έτσι, η επιγραφή «Βίβλος γενέσεως» φαίνεται να μην αφορά μόνον στον Ιησού Χριστό, αλλά και σε όλους όσοι ποιώντας «καρπὸν ἄξιον τῆς μετανοίας» θα καταστούν «τέκνα Ἀβραάμ»[1], «κατὰ Ἰσαὰκ ἐπαγγελίας τέκνα»[2], και «κληρονόμοι μὲν Θεοῦ, συγκληρονόμοι δὲ Χριστοῦ»[3].<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">  Όμως ο γενεαλογικός κατάλογος του Ιησού με την μορφή που παρατίθεται από τον ευαγγελιστή Ματθαίο εξυπηρετεί και έναν άλλο στόχο που είχε ιδιαίτερη σημασία για την πρώτη χριστιανική κοινότητα στην οποία απευθύνεται ο ευαγγελιστής. Σύμφωνα με τον Ιουδαίο ιστορικό Ιώσηπο, από την περίοδο της βαβυλώνιας αιχμαλωσίας και εξής οι Ιουδαίοι συνήθιζαν να διατηρούν εκτεταμένους γενεαλογικούς καταλόγους, προκειμένου να κατοχυρώσουν την καταγωγή τους, την ταυτότητά τους και τα κληρονομικά τους δικαιώματα στη γη των προγόνων τους. Τα βιβλία των<i>Παραλειπομένων</i>, που προέρχονται από αυτήν την περίοδο, διασώζουν πλήθος τέτοιων καταλόγων. Στόχος, λοιπόν, του καταλόγου που παραθέτει ο ευαγγελιστής Ματθαίος, καθώς απευθύνεται σε χριστιανούς που ήταν προηγουμένως Ιουδαίοι, είναι να καταδείξει ότι ο Ιησούς είναι νόμιμος απογόνος του Αβραάμ, του γενάρχη του Ισραήλ, και νόμιμος απόγονος του Δαβίδ, του βασιλιά στον οποίο ο Θεός υποσχέθηκε ότι από τη γενιά του θα προέλθει ο σωτήρας[4]. Αυτό το επιτυγχάνει με τη συμβολική των αριθμών, που συχνά παίζει σημαντικό ρόλο στη βιβλική γραμματεία. Αν για τον σύγχρονο ερευνητή το κυρίαρχο ερώτημα, όταν πρόκειται για αριθμητικά δεδομένα, είναι το αν αυτά ευσταθούν, για τον αρχαίο ανατολίτη το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο τι οι συγκεκριμένοι αριθμοί μπορεί να σημαίνουν. Έτσι, οι αριθμοί κατανοούνται, σχεδόν πάντοτε, ως σύμβολα που υποκρύπτουν κάποιο μήνυμα, το οποίο ο αναγνώστης καλείται να αποκρυπτογραφήσει. Αυτός είναι ο λόγος που το γενεαλογικό δένδρο του Ιησού, όπως παρατίθεται στο <i>Κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον</i> διαιρείται σε τρεις δεκατετράδες γενεών. Ο αριθμός 14 προκύπτει από το άθροισμα της αριθμητικής αξίας των εβραϊκών γραμμάτων του ονόματος του Δαβίδ (4+6+4=14). Πολλαπλασιαζόμενος ο αριθμός αυτός επί τον επιβεβαιωτικό αριθμό 3 αποδεικνύει ότι ο Ιησούς είναι γόνος Δαβίδ, άρα μεσσίας.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">  Αλλά και για τον σύγχρονο αναγνώστη η γεγεαλογία του Ιησού, παρά το ανιαρό και μονότονο ύφος της, περιέχει ένα ξεχωριστό μήνυμα. Διαβάζοντας κανείς τον κατάλογο των προγόνων του Ιησού θα διαπιστώσει με έκπληξη ότι, παρ᾽ όλο που περιέχει και ονόματα γυναικών, κάτι μη αναμενόμενο για τα δεδομένα μιας ανδροκρατούμενης κοινωνίας, απουσιάζουν από αυτόν τα ονόματα των μητέρων του Ισραήλ, της Σάρρας, της Ρεβέκκας, της Ραχήλ. Ακόμη μεγαλύτερη όμως έκπληξη θα δοκιμάσει κανείς όταν διαπιστώσει πως, σε μια εποχή που ο Ισραήλ υπερηφανευόταν για τη φυλετική και ηθική του καθαρότητα, οι γυναίκες που περιλαμβάνονται στον γενεαλογικό κατάλογο του Ιησού δεν θα μπορούσαν να περιγραφούν με αυτά τα χαρακτηριστικά. Η Θάμαρ υποδύθηκε την πόρνη προκειμένου να αποκτήσει παιδί από τον πεθερό της, η Ραχάβ ήταν Χανααναία πόρνη, η Ρουθ, η προγιαγιά του Δαβίδ, ήταν Μωαβίτισσα που με συμβουλή της πεθεράς της προκάλεσε ερωτικά τον Βοόζ προκειμένου να την παντρευτεί και η Βηρσαβεέ, ήταν σύζυγος του Χετταίου Ουρία και δέχτηκε να γίνει ερωμένη του Δαβίδ. Με αυτόν τον γλαφυρό τρόπο καθίσταται από την πρώτη στιγμή σαφές ότι η πρόσκληση για μετοχή στον νέο λαό του Θεού είναι ανοιχτή για όλους και η αποδοχή της δεν προϋποθέτει κανένα ειδικό ‘‘προσόν’’, παρά μόνον την πίστη πως το παιδί που η Μαρία φέρει στα σπλάχνα της προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα και αυτός θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες του.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">[1] Ματ 3:8-9<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">[2] Γαλ 4:28<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">[3] Ρωμ 8:17<o:p></o:p></span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">[4] Αντίθετα, η γενεαλογία του <i>Κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίου</i> (3:23-38), καθώς ο Λουκάς απευθύνεται κυρίως σε χριστιανούς που δεν ήταν προηγουμένως Ιουδαίοι, επικεντρώνεται στη βιολογική σχέση του Ιησού με τον Αδάμ, θέλοντας να καταδείξει ότι ο Ιησούς προσλαμβάνει ολόκληρη την ανθρώπινη φύση.<o:p></o:p></span></div> </div>

Η δημιουργία του νέου λαού του Θεού (Ματ 1:1-25)

pemptousia.gr H ρίζα του Ιεσσαί Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Καθηγητής Παλαιάς Διαθήκης, Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. Η...

Διαβάστε περισσότερα »

Ὁ ἅγιος Ἀμβρόσιος Μεδιολάνων ἑρμηνεύει μέ ἁπλότητα, ἀλλά καί βαθύτητα, τό «Πάτερ ἡμῶν...»

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> alopsis.gr<br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ_r6riMKS8LBlbRdaRFSlZ6beo-RhWL3FqzWEiryQBlRYDKmMiC0vf63CXSVUFwZSp8hPltyP9dwPRstMpjw0RWyBp8utHD1RDxI4t0ScQ0TXoCaVejBKcK0uekSZup4_HjebABZpOTU/s1600/agios+amvrosios.jpg" style="text-align: left;" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι παρεκάλεσαν τόν Χριστό: «Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθώς Ἰωάννης ἐδίδαξε τούς μαθητάς αὐτοῦ» (Λουκ. ια΄, 1). Τότε ὁ Κύριος τούς παρέδωσε τήν Κυριακή προσευχή (Ματθ. στ΄, 9-13).</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Πάτερ ἡμῶν<o:p></o:p></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἡ πρώτη λέξι, πόσο εἶναι γλυκειά! Μέχρι τώρα δέν τολμούσαμε νά στρέψωμε τό βλέμμα πρός τόν οὐρανό. Χαμηλώναμε τά μάτια στήν γῆ καί, ξαφνικά, δεχθήκαμε τήν χάρι τοῦ Χριστοῦ κι ὅλα τά ἁμαρτήματά μας συγχωρέθηκαν. Ἀπό πονηροί δοῦλοι, πού ἤμασταν, ἐγίναμε καλοί «υἱοί». Μήν ὑπερηφανευώμεθα, ὅμως,γιά τήν δική μας προσπάθεια, ἀλλά γιά τήν χάρι τοῦ Χριστοῦ. «Χάριτί ἐστε σεσωσμένοι», λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ἐφεσ. β΄,5). <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τό νά ὁμολογήσωμε τήν χάρι δέν εἶναιοἴησι, δέν εἶναι ἔπαρσι, ἀλλά πίστι. Τό νά διακηρύξωμε αὐτό πού ἐλάβαμε δέν εἶναι ὑπερηφάνεια, ἀλλά ἀφοσίωσι.ἄς ὑψώσωμε τά μάτια πρός τόν Πατέρα, πού μᾶςἀναγέννησε μέ τό λουτρό τοῦ Βαπτίσματος, πρός τόν Πατέρα, πού μᾶς «ἐξηγόρασε» μέ τόν Υἱό Του κι ἄς ποῦμε: «Πάτερ ἡμῶν». <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Εἶναι αὐτή μιά καλή, μιά ταπεινήκαύχησι. Σάν ἕνα παιδί, Τόν ὀνομάζομε πατέρα. Ἀλλά, μή διεκδικοῦμε κάποιο προνόμιο. Μέ τόν εἰδικό κι ἀπόλυτο τρόπο δέν εἶναι Πατέρας παρά τοῦ Χριστοῦ μονάχα.Γιά μᾶς εἶναι ὁ κοινός Πατέρας. Γιατί μόνο Ἐκεῖνον τόν ἐγέννησε, ἐνῶ ἐμᾶς μᾶς ἐδημιούργησε. Ἄς λέμε λοιπόν καί μεῖς, κατά χάριν, «Πάτερ ἡμῶν», γιά νά γίνωμεἄξιοι νά εἴμαστε παιδιά Του. Ἄς κάνωμε δική μας τήν εὔνοια καί τήν τιμή, πού ἐχάρισε στήν Ἐκκλησία.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τί σημαίνει «ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς»; ἄς ἀκούσωμε τήν Γραφή, πού λέγει: «Ὑψηλός ἐπί πάντα τά ἔθνη (ὑψηλότερος ἀπὸ ὅλα τά ἔθνη), ὁ Κύριος, ἐπί τούς οὐρανούς ἡδόξα αὐτοῦ» (Ψαλμ. ριβ΄, 4). Παντοῦ θά δοῦμε νά γίνεται λόγος ὅτι ὁ Κύριος εἶναι στούς οὐρανούς, γιά τούς ὁποίους λέγει ὁ ψαλμωδός: «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξανΘεοῦ» (Ψαλμ.ιη΄,2). Ὁ οὐρανός εἶναι ἐκεῖ ὁπού ἔχουν σταματήσει οἱ ἁμαρτίες. Ὁ οὐρανός εἶναι ἐκεῖ ὁπού οἱ παραβάσεις τιμωροῦνται. Ὁ οὐρανός εἶναι ἐκεῖ ὁπού δένὑπάρχει καμμιά πληγή θανάτου.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τί σημαίνει «ἁγιασθήτω;». Σάν νά εὐχώμαστε νά ἁγιασθῆ Ἐκεῖνος, πού εἶπε:»ἅγιοι ἔσεσθε, ὅτι ἅγιος ἐγώ Κύριος ὁ Θεός ὑμῶν» (Λευϊτ. ιθ΄, 2). Σάν νά ἔχη τήνδύναμι ὁ δικός μας λόγος, νά αὐξήση τή δική Του ἁγιότητα... Ὄχι, δέν εἶναι αὐτό. Ζητᾶμε νά ἁγιασθῆ ὁ Θεός «ἐν ἡμῖν», ἐντός μας. Τό ἁγιαστικό του ἔργο νά φθάση σέμᾶς.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἆρα γε δέν εἶναι αἰώνια ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Ὁ Ἰησοῦς λέγει: «Ἐγώ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καί εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τόν κόσμον» (Ἐγώ γι᾿ αὐτό γεννήθηκα καί γι᾿αὐτό ἦλθα στόν κόσμο, Ἰωάν. ιη΄, 37), καί μεῖς λέμε: «ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου», σάν νά μήν ἔχη ἔλθει. ὅμως, τό αἴτημα αὐτό ἔχει ἕνα διαφορετικό νόημα. Ὁ Θεός ἔρχεται,ὅταν δεχώμαστε τήν χάρι Του. Ὁ ἴδιος τό βεβαιώνει: «Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντός ὑμῶν ἐστι» (Λουκ. ιζ΄, 21).<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Μέ τό Αἶμα τοῦ Χριστοῦ ὅλα εἰρήνευσαν καί στόν οὐρανό καί στήν γῆ. Ὁ οὐρανός ἁγιάσθηκε, ὁ διάβολος ἐκδιώχθηκε. Βρίσκεται πιά ἐκεῖ, ὁπού βρίσκεται ὁἄνθρωπος, τόν ὁποῖον ἀπάτησε. «Γενηθήτω τό θέλημά σου» σημαίνει νά ἔλθη εἰρήνη στήν γῆ, ὅπως ὑπάρχει στόν οὐρανό.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Προτοῦ ἐκφωνήσει ὁ ἱερέας, κατά τήν Θ. Εὐχαριστία, τά λόγια τοῦ Χριστοῦ: «Λάβετε φάγετε... πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες...», αὐτό πού προσφέρομε ὀνομάζεται ἄρτος. Μετά τήν ἐκφώνησι δέν τό ὀνομάζομε πιά ἄρτο, ἀλλά Σῶμα. Γιατί, ὅμως, στήν Κυριακή προσευχή, τήν ὁποίαν ἀπαγγέλλομε μετά τόν καθαγιασμό, λέμε «τόν ἄρτονἡμῶν»; ...Ἀλλά, προσθέτομε «τόν ἐπιούσιον», δηλαδή τόν ἀπαραίτητο γιά τήν συντήρησι τῆς οὐσίας. Τήν ὑπόστασι τῆς ψυχῆς μας δέν τήν ἐνισχύει ὁ ἄρτος ὁ ὑλικός, πού μπαίνει στό σῶμα μας, ἀλλ᾿ ὁ ἄρτος ὁ οὐράνιος. Τόν ὀνομάζομε, ὅμως, κι «ἐπιούσιο», πού σημαίνει ἐπίσης «καθημερινό», γιατί οἱ ἀρχαῖοι ὀνόμαζαν τήν «αὔριον»: «ἐπιοῦσαν ἡμέραν». Ἔτσι ἐκφράζομε δύο ἔννοιες μέ μιά λέξι.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἐάν, ὅμως, ὁ ἄρτος αὐτός εἶναι καί καθημερινός καί ἀπαραίτητος γιά τήν συντήρησι τῆς οὐσίας, γιατί περιμένομε νά περάση ἕνας ὁλόκληρος χρόνος, γιά νάμεταλάβωμε; ἄς λάβωμε κάθε ἡμέρα αὐτό πού μᾶς χρειάζεται κάθε ἡμέρα. Ἄς ζοῦμε κατά τέτοιο τρόπο, ὥστε νά εἴμεθα ἄξιοι νά μεταλαμβάνωμε κάθε ἡμέρα. Γιατί,ἐκεῖνος πού δέν εἶναι ἄξιος νά τόν λαμβάνη κάθε ἡμέρα, δέν θά εἶναι ἄξιος νά τόν δεχθῆ οὔτε μιά φορά τόν χρόνο. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> Ὁ Ἰώβ προσέφερε κάθε ἡμέρα θυσία γιά τούς γιούςτου, ἀπό φόβο μήπως διέπραξαν κανένα ἁμάρτημα μέ τά λόγια ἤ μέ τίς ἐνθυμήσεις τῆς καρδιᾶς τους (Ἰώβ α΄, 5). Καί μεῖς ἀκοῦμε πώς, κάθε φορά πού προσφέρεται ἡἀναίμακτος θυσία, ἀναπαριστάνεται ὁ θάνατος καί ἡ Ἀνάστασι καί ἡ Ἀνάληψι τοῦ Κυρίου, καί ξαναδίδεται ἡ συγχώρησι τῶν ἁμαρτιῶν, καί δέν δεχώμεθα τόν ἄρτο τῆςζωῆς; Ὅποιος ἔχει μιά πληγή ζητάει κάποιο φάρμακο. Τό νά εἴμαστε ὑποταγμένοι στήν ἁμαρτία εἶναι μιά πληγή.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> Τό οὐράνιο φάρμακο εἶναι τά ἄχραντα Μυστήρια.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἄν μεταλαμβάνωμε κάθε ἡμέρα, τότε ἡ κάθε ἡμέρα εἶναι γιά μᾶς μία «σήμερον». Ἐάν σήμερα ὁ Χριστός εἶναι μέσα μας, ἀναγεννάει κι ἀνασταίνει τήν σημερινή μας ἡμέρα. Μέ ποιόν τρόπο; Ὁ Πατήρ ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς λέγει στόν Ἰησοῦ: «Υἱός μου εἶ σύ, ἐγώ σήμερον γεγέννηκά σε» (Ψαλμ. β΄, 7). Τό «σήμερον» εἶναι ἡ ἡμέρα κατάτήν ὁποίαν ὁ Χριστός ἀνασταίνεται. Ὑπάρχει τό χθές καί τό σήμερα. ὅμως, ὁ Ἀπόστολος λέγει: «Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν» (Ρωμ. ιγ΄, 12). Ἡ νύχτα τῆς«χθές» πέρασε. Ἡ σημερινή ἡμέρα ἔφθασε.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν,ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ποιό ἄλλο εἶναι τό «ὀφείλημα», τό χρέος, ἐκτός ἀπό τήν ἁμαρτία; ἄν δέν δεχώμασταν χρήματα ἀπό ἕναν ξένο δανειστή, δέν θά χρωστούσαμε. Ἀκριβῶς γι᾿ αὐτόντόν λόγο μᾶς καταλογίζεται ἁμαρτία.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Εἴχαμε στήν διάθεσί μας τό «χρῆμα» καί ὠφείλαμε μ᾿ αὐτό νά γεννηθοῦμε πλούσιοι. Ἤμασταν πλούσιοι, πλασμένοι «κατ᾿ εἰκόνα καί καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ» (Γεν. α΄, 26-27). Ἐχάσαμε αὐτό πού κατείχαμε, δηλαδή τήν ταπείνωσι, ὅταν ἀπό ὑπερηφάνεια προεβάλαμε διεκδικήσεις. Ἐχάσαμε τό χρῆμα μας. Ἐμείναμε γυμνοί σάν τόνἈδάμ. Πήραμε ἀπό τόν διάβολο ἕνα δάνειο, πού δέν μᾶς ἦταν ἀπαραίτητο. Κι ἔτσι ἐμεῖς, πού ἤμασταν ἐλεύθεροι «ἐν Χριστῷ», ἐγίναμε αἰχμάλωτοι τοῦ διαβόλου. Ὁἐχθρός κρατοῦσε τό γραμμάτιο. <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος τό κάρφωσε πάνω στόν Σταυρό καί τό ἔσβησε μέ τό Αἶμα Του (Κολ. β΄,14-15). Ἐξάλειψε τό χρέος καί μᾶς ἐλευθέρωσε.Ἑπομένως ἔχει ἰδιαίτερη σημασία αὐτό πού λέμε: <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">« ῎Αφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν». Ἄς τό προσέξωμε: «ἄφες ἡμῖν..., ὡς καίἡμεῖς ἀφίεμεν...», (Συγχώρησέ μας..., ὅπως κι ἐμεῖς συγχωροῦμε). Ἄν συγχωροῦμε, τότε κάνομε κάτι πού εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεσι γιά νά συγχωρηθοῦμε. Ἄν δένσυγχωροῦμε, πῶς ζητοῦμε, πῶς ἀπαιτοῦμε ἀπό τόν Θεό νά μᾶς συγχωρήση;<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Καί μή εἰσενέγκης ἡμᾶς εἰς πειρασμόν,ἀλλά ρύσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἄς τό προσέξωμε αὐτό: «Μή εἰσενέγκης», μή μᾶς ἀφήνεις νά πέσωμε σέ πειρασμό, στόν ὁποῖο δέν μποροῦμε νά ἀντισταθοῦμε. Δέν λέγει: «Μή μᾶς ὁδηγεῖς στόνπειρασμό». Ἀλλά σάν ἀθλητές, πού θέλουμε νά ἀγωνιστοῦμε, ζητᾶμε νά ἔχωμε τήν δύναμι ν᾿ ἀντισταθοῦμε στόν ἐχθρό, δηλαδή στήν ἁμαρτία.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> Ὁ Κύριος, πού σήκωσε στούς ὤμους Του τίς ἁμαρτίες μας καί συγχώρησε τά λάθη μας, εἶναι ἱκανός νά μᾶς προστατεύση καί νά μᾶς φυλάξη ἀπό τά τεχνάσματα τοῦ διαβόλου, πού μᾶςπολεμάει, ὥστε ὁ ἐχθρός, πού γεννάει συνεχῶς τό κακό, νά μή μᾶς κατακτήση. ὅποιος ἐμπιστεύεται στόν Θεό, δέν φοβᾶται τόν διάβολο. Γιατί «εἰ ὁ Θεός ὑπέρ ἡμῶν, τίςκαθ᾿ ἡμῶν;» (Ρωμ. η΄, 31). Σ᾿ Αὐτόν, λοιπόν, ἀνήκει ἡ τιμή καί ἡ δόξα, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.<o:p></o:p></span></div> </div>

Ὁ ἅγιος Ἀμβρόσιος Μεδιολάνων ἑρμηνεύει μέ ἁπλότητα, ἀλλά καί βαθύτητα, τό «Πάτερ ἡμῶν...»

alopsis.gr Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι παρεκάλεσαν τόν Χριστό: «Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθώς Ἰωάννης ἐδίδαξε τούς μαθητάς αὐτοῦ» (Λ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ποια προηγήθηκε: Η Καινή Διαθήκη ή η Εκκλησία; [4]

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> pemptousia.gr<br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img src="http://news.sporeas.com/wp-content/uploads/2012/12/Copy-of-EIE_NEW-TESTAMENT22.jpg" style="text-align: left;" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">π. Ιάκωβος Μπέρνσταϊν<o:p></o:p></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο Απόστολος Παύλος μάς προτρέπει:<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">«άρα ουν, αδελφοί, στήκετε και κρατείτε τάς παραδόσεις άς εδιδάχθητε είτε δια λόγου είτε δι’ επιστολής ημών» (Β΄ Θεσσαλ. 2, 15).</span></i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></i></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Αυτοί δεν ήταν από τους στίχους που είχα υπογραμμίσει γιατί χρησιμοποιούσε δύο φράσεις που δεν μου άρεσαν: «κρατείτε τις παραδόσεις» και «δια λόγου». Αυτές οι δύο φράσεις έρχονταν σε αντίθεση με την κατανόηση που είχα για τη βιβλική εξουσία. Αλλά ύστερα άρχισα να καταλαβαίνω: ο ίδιος Θεός που μας μιλά μέσω του γραπτού Του Λόγου, την Βίβλο, μίλησε και μέσω των Αποστόλων του Χριστού την ώρα που οι ίδιοι δίδασκαν και κήρυτταν. Οι Γραφές οι ίδιες μάς διδάσκουν σ’ αυτήν τη φράση (και σε άλλες) ότι αυτήν την προφορική παράδοση πρέπει να διατηρήσουμε! Η γραπτή και η προφορική παράδοση δεν βρίσκονται σε αντίθεση αλλά αποτελούν μέρη του ενός συνόλου. Αυτό εξηγεί και γιατί οι Πατέρες διδάσκουν ότι αυτός που δεν θεωρεί την Εκκλησία ως μητέρα του δεν έχει ούτε το Θεό σαν Πατέρα. Όταν έφτασα σ’ αυτό το συμπἐρασμα κατάλαβα ότι είχα αντιδράσει υπερβολικά όταν απέρριπτα την προφορική Ιερή Παράδοση. Έχοντας εχθρικότητα ενάντια στην Εβραϊκή προφορική παράδοση που απέρριπτε τον Χριστό, είχα απορρίψει και την Χριστιανική προφορική Ιερή Παράδοση, η οποία εκφράζει τη ύπαρξη του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Είχα επίσης απορρίψει την ιδέα ότι αυτή η Παράδοση, μας βοηθά να κατανοήσουμε ορθά και πλήρως τη Βίβλο.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Επιτρέψετέ μου να τονίσω αυτό το σημείο με μια εμπειρία που είχα πρόσφατα. Αποφάσισα να κτίσω ένα υπόστεγο πίσω από το σπίτι μου. Ως προετοιμασία, μελέτησα ένα βιβλίο ξυλουργικής που τα εξηγούσε «όλα». Ήταν γεμάτο με φωτογραφίες και σχεδιαγράμματα, τόσο που ‘ακόμα και ένα παιδί θα μπορούσε να τα ακολουθήσει’. Είναι απόλυτα σαφές, μου είπαν. Παρ’ όλη την απλότητά του, όσο πιο πολύ το μελετούσα τόσες πιο πολλές ερωτήσεις είχα και τόσο πιο πολλά συγχυζόμουν. Απηυδισμένος με τον εαυτό που δεν μπορούσα να κατανοήσω κάτι που φαινόταν τόσο απλό, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το βιβλίο χρειαζόταν επεξήγηση. Χωρίς βοήθεια, απλώς δεν μπορούσα να το εφαρμόσω στην πράξη. Χρειαζόμουν κάποιο με εμπειρία να μου το εξηγήσει. Ευτυχώς είχα ένα φίλο που μπόρεσε να μου δείξει πώς θα τέλειωνε το έργο. Γνώριζε εξ’ αιτίας της προφορικής παράδοσης. Ένας έμπειρος ξυλουργός τον είχε διδάξει και με τη σειρά του δίδαξε εμένα. Η γραπτή και η προφορική παράδοση τέλειωσαν το έργο.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ΠΟΙΑ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ;</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τη δεδομένη στιγμή αντιμετώπισα τη βασική ερώτηση: Ποια προηγήθηκε, η Εκκλησία ή η Καινή Διαθήκη; Γνώριζα ότι ο Ενσαρκωμένος Λόγος του Θεού, Ιησούς Χριστός, είχε καλέσει του Αποστόλους, οι οποίοι με τη σειρά τους αποτέλεσαν τον πυρήνα της Χριστιανικής Εκκλησίας. Γνώριζα δηλαδή, ότι ο Προαιώνιος Λόγος του Θεού προηγήθηκε και γέννησε την Εκκλησία.  Όταν η Εκκλησία άκουσε τον Ενσαρκωμένο Λόγο του Θεού και Τον κατέγραψε, συμμετείχε με το Θεό στην γέννηση του γραπτού Λόγου, δηλαδή της Καινής Διαθήκης. Στο ερώτημα: «Ποια προηγήθηκε, η Εκκλησία ή η Καινή Διαθήκη;», η απάντηση είναι ξεκάθαρη τόσο με τη βιβλική όσο και με την ιστορική έννοια.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Κάποιος μπορεί να αντιδράσει λέγοντας:  «Τι διαφορά έχει ποια από  τις δύο προηγήθηκε; Αφού η Βίβλος περιέχει όλα όσα χρειαζόμαστε για να σωθούμε».<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η Βίβλος είναι αρκετή για τη σωτηρία μας, με την έννοια ότι περιέχει το θεμελιώδες υλικό που μάς χρειάζεται για να εδραιωθούμε στο σωστό δρόμο. Από την άλλη, είναι λάθος να νομίζουμε ότι η Βίβλος είναι αυτόνομη και αυτονόητη. Η μελέτη και η κατανόηση της Βίβλου προϋποθέτει την φώτιση του Αγίου Πνεύματος του Θεού μέσα στη ζωή της Εκκλησίας.  Δεν είναι ο ίδιος ο Κύριος που είπε στους μαθητές Του λίγο πρίν την Σταύρωσή Του<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">“όταν δε έλθη εκείνος το πνεύμα τής αληθείας, οδηγήσει υμάς εις αλήθειαν πάσαν· ου  γαρ λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα ακούει  λαλήσει και τα ερχόμενα αναγγελεί υμίν.” (Ιω. 16, 13);</span></i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></i></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Είπε επίσης<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">«<i>οικοδομήσω μου την εκκλησίαν και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» </i>(Ματθ. 16, 18).<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο Κύριός μας δεν μας άφησε μόνο ένα βιβλίο για να μας καθοδηγήσει. Μας άφησε την Εκκλησία Του. Το ‘Αγιο Πνεύμα μέσα στην Εκκλησία μας διδάσκει και οι διδαχές Του συμπληρώνουν τη Γραφή. Πόσο ανόητο είναι να πιστεύει κανείς ότι το πλήρωμα της Θείας φώτισης σταμάτησε μετά την συγγραφή των βιβλίων της Καινής Διαθήκης και δεν ξαναφανερώθηκε παρά μόνο κατά τη διάρκεια του Προτεσταντικού Διαφωτισμού του 16^ου αιώνα, ή ακόμα- για να τελειώνουμε με τη συζήτηση – μετά που εγώ άρχισα να διαβάζω τη Βίβλο! Επομένως είτε το Άγιο Πνεύμα ήταν παρόν στην Εκκλησία δια μέσου των αιώνων μετά την περίοδο της Καινής Διαθήκης, καθοδηγώντας, διδάσκοντας και φωτίζοντας την στην κατανόηση του ευαγγελικού μηνύματος, είτε η Εκκλησία εγκαταλείφθηκε σαν ένα πνευματικό ορφανό, ενώ μεμονωμένοι Χριστιανοί εξακολούθησαν να ερμηνεύουν και συχνά να διδάσκουν με ‘εξουσία’ την ίδια τη Γραφή με διαμετρικά αντίθετους τρόπους. Τέτοιο χάος δεν μπορεί να αποτελεί θέλημα του Θεού.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> “οὐ γάρ ἐστιν ἀκαταστασίας ὁ θεὸς ἀλλὰ εἰρήνης. ( Α Κορ, 14, 33).</span></i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></i></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Σ’ αυτό το στάδιο της μελέτης μου, ένιωσα ότι έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Εάν η Εκκλησία δεν ήταν απλώς μια εφαπτόμενη ή παράπλευρη της Γραφής, αλλά συμμετείχε ενεργά στην ανάπτυξή και την διατήρησή της, τότε ήταν καιρός να συμβιβάσω τις διαφορές μου μ’ αυτήν και να εγκαταλείψω τις προκαταλήψεις μου. Αντί να προσπαθώ να κρίνω την Εκκλησία σύμφωνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις μου για το τι λέει η Βίβλος, έπρεπε να ταπεινωθώ και να ενωθώ με την Εκκλησία που παρήγαγε την Καινή Διαθήκη και ν’αφήσω αυτήν να με οδηγήσει σε μια ορθή κατανόηση της Αγίας Γραφής.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ύστερα από προσεκτική έρευνα στις διάφορες εκκλησίες, κατέληξα ότι αντίθετα με το τι πιστεύουν οι σύγχρονοι Χριστιανοί, η Εκκλησία που παρήγαγε τη Βίβλο δεν είναι νεκρή. Η Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα έχει ευθεία και ξεκάθαρη ιστορική συνέχεια με την Εκκλησία των Αποστόλων και διατήρησε ακέραιες τόσο τις Γραφές όσο και την Ιερά Παράδοση που μας βοηθά να τις ερμηνεύσουμε ορθά. Από τη στιγμή που το κατάλαβα αυτό στράφηκα στην Ορθοδοξία και άρχισα να έχω εμπειρίες του Χριστιανισμού με τρόπο που δεν είχα ποτέ προηγουμένως.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Παρόλο που ο ίδιος ο Λούθηρος μπορεί να είχε επινοήσει τη φράση sola scriptura, δεν ενεργούσε σύμφωνα μ’ αυτήν. Αν το έκανε αυτό θα είχε πετάξει τις Δοξασίες και θα περνούσε λιγότερο χρόνο γράφοντας σχόλια. Η φράση αυτή δημιουργήθηκε ύστερα από τους αγώνες που έκανε ο αναμορφωτής ενάντια στις πρόσθετες ανθρώπινες παραδόσεις του Ρωμαιοκαθολικισμού. Είναι κατανοητό ότι ήθελαν να σιγουρευτούν ότι η πίστη τους ήταν ορθή σύμφωνα με τα πρότυπα της Καινής Διαθήκης, αλλά το να απομονώσουν τις Γραφές από την Εκκλησία, να αρνηθούν 1500 χρόνια ιστορίας είναι κάτι που τόσο η φράση sola scriptura όσο και οι Προτεστάντες Αναμορφωτές- Λούθηρος, Καλβίνος και αργότερα ο Γουέσλυ- δεν είχαν ποτέ υπόψη τους να κάνουν.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Θα έλεγα σε όλους όσοι στέκονται με δογματισμό στο sola scriptura, αρνούμενοι την Εκκλησία που όχι μόνο δημιούργησε την Καινή Διαθήκη αλλά δια του Αγίου Πνεύματος προσδιόρισε τα βιβλία που την αποτελούν, το εξής: Μελετήστε την ιστορία της αρχαίας Εκκλησίας και την ανάπτυξη του κανόνος της Καινής Διαθήκης. Χρησιμοποιείστε τις αρχικές πηγές όπου είναι δυνατόν.( Είναι άξιο  θαυμασμού πώς κάποιοι από τους ‘συντηρητικούς’ μελετητές της Βίβλου από την Ευαγγελική κοινότητα μετατρέπονται σε κυνικούς ορθολογιστές, φιλελεύθερους όταν συζητούν την ιστορία της αρχαίας Εκκλησίας!) Εξετάστε μόνοι σας τι είχε συμβεί στους ανθρώπους του Θεού μετά το 28 κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων. Επίσης, θα βρείτε ένα κατάλογο από βοηθητικές πηγές στο τέλος αυτού του πονήματος. Αν εξετάσετε τα στοιχεία και δείτε με αντικειμενικότητα τι είχε συμβεί εκείνους τους πρώτους χρόνους, νομίζω ότι θα ανακαλύψετε και εσείς αυτό που ανακάλυψα κι εγώ. Η ζωή και το έργο της Εκκλησίας του Θεού δεν σταμάτησε μετά τον πρώτο μΧ αιώνα και ξανάρχισε τον 16^ο. Αν είχε συμβεί αυτό δεν θα είχαμε τα βιβλία της Καινής Διαθήκης που είναι τόσο αγαπητά σε κάθε πιστό Χριστιανό.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο διαχωρισμός της Εκκλησίας από τη Βίβλο που έχει τόσο καθιερωθεί ευρέως στον σημερινό Χριστιανικό κόσμο είναι ένα σύγχρονο φαινόμενο. Οι πρώτοι Χριστιανοί δεν έκαναν τέτοιες τεχνητές διακρίσεις. Μόλις εξετάσετε τα στοιχεία, σάς προτρέπω να μελετήσετε περισσότερο την ιστορική Εκκλησία που δημιούργησε την Καινή Διαθήκη, την διατήρησε και επέλεξε εκείνα τα βιβλία που θα αποτελούσαν μέρος του κανόνος της. Κάθε Χριστιανός το χρωστά στον εαυτό του/της να ανακαλύψει την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία και να κατανοήσει το ζωτικό της ρόλο στη μετάδοση του Λόγου του Θεού στη γενεά μας.<o:p></o:p></span></div> </div>

Ποια προηγήθηκε: Η Καινή Διαθήκη ή η Εκκλησία; [4]

pemptousia.gr π. Ιάκωβος Μπέρνσταϊν Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ Ο Απόστολος Παύλος μάς προτρέπει: «άρα ουν, ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ποια προηγήθηκε: Η Καινή Διαθήκη ή η Εκκλησία [(2)-3]

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> pemptousia.gr<br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img alt="holy-bible" height="386" src="http://pemptousia-2.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2013/07/holy-bible.jpg" style="text-align: left;" width="640" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">π. Ιάκωβος Μπέρνσταϊν</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ΠΟΙΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ;</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Με το πέρασμα του χρόνου, η Εκκλησία διέκρινε ποια συγγράμματα ήταν στ’ αλήθεια αποστολικά και ποια όχι. Επρόκειτο για έναν παρατεταμένο αγώνα που διήρκεσε πολλούς αιώνες.  Η Εκκλησία συγκάλεσε αρκετές συνόδους στην προσπάθεια της να επιτύχει αυτήν την διάκριση. Αυτές οι Σύνοδοι αντιμετώπισαν διάφορα θέματα, περιλαμβανομένου και του κανόνος της Γραφής. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι ο σκοπός των Συνόδων ήταν να διακρίνει και να επιβεβαιώσει αυτό που ήταν ήδη αποδεκτό από την Εκκλησία στην ολότητά της. Οι Σύνοδοι δεν νομοθέτησαν τόσο τον κανόνα, όσο αποδέχθηκαν αυτό που ήταν ήδη αυταπόδεικτη αλήθεια και πρακτική στις εκκλησίες του Θεού.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <a href="http://www.pemptousia.gr/2013/07/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b7%ce%b3%ce%ae%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b8%ce%ae%ce%ba%ce%b7-%ce%ae-%ce%b7-%ce%b5%ce%ba%ce%25b-2/holy-bible/"><span style="color: windowtext; font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%; mso-fareast-language: EL; mso-no-proof: yes; text-decoration: none; text-underline: none;"><!--[if gte vml 1]><v:shapetype id="_x0000_t75" coordsize="21600,21600" o:spt="75" o:preferrelative="t" path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" filled="f" stroked="f"> <v:stroke joinstyle="miter"/> <v:formulas> <v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"/> <v:f eqn="sum @0 1 0"/> <v:f eqn="sum 0 0 @1"/> <v:f eqn="prod @2 1 2"/> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"/> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"/> <v:f eqn="sum @0 0 1"/> <v:f eqn="prod @6 1 2"/> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"/> <v:f eqn="sum @8 21600 0"/> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"/> <v:f eqn="sum @10 21600 0"/> </v:formulas> <v:path o:extrusionok="f" gradientshapeok="t" o:connecttype="rect"/> <o:lock v:ext="edit" aspectratio="t"/> </v:shapetype><v:shape id="Εικόνα_x0020_19" o:spid="_x0000_i1025" type="#_x0000_t75" alt="holy-bible" href="http://www.pemptousia.gr/2013/07/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b7%ce%b3%ce%ae%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%ae-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b8%ce%ae%ce%ba%ce%b7-%ce%ae-%ce%b7-%ce%b5%ce%ba%ce%25b-2/holy-bible/" style='width:472.5pt;height:285pt;visibility:visible;mso-wrap-style:square' o:button="t"> <v:imagedata src="file:///C:\Users\GEO\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_image001.jpg" o:title="holy-bible"/> </v:shape><![endif]--><!--[if !vml]--><!--[endif]--></span></a><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Οι Σύνοδοι προσπάθησαν να διακηρύξουν την κοινή γνώμη της Εκκλησίας και να αντικατοπτρίσουν την ομοφωνία της πίστης, της πρακτικής και της παράδοσης που ήδη υπήρχε στις τοπικές εκκλησίες που αντιπροσωπεύονταν. ΟΙ Σύνοδοι μάς παρέχουν ειδικά πρακτικά με τα οποία η Εκκλησία αποφάσισε ξεκάθαρα και ομόφωνα στο τι περιλαμβάνεται στη Γραφή. Ανάμεσα στις διάφορες συνόδους που πραγματοποιήθηκαν τους πρώτους τέσσερις αιώνες, δύο παρουσιάζουν ενδιαφέρον σ’ αυτό ειδικά το θέμα:<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">1)     Η Σύνοδος της Λαοδικείας  που συγκροτήθηκε στην Μικρά Ασία το 363 μ.Χ. Αυτή είναι η πρώτη Σύνοδος που κατέγραψε ξεκάθαρα τα σημερινά κανονικά βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, με εξαίρεση την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Η Σύνοδος αποφάσισε ότι μόνο τα κανονικά βιβλία πρέπει να διαβάζονται στην εκκλησία. Οι αποφάσεις της έγιναν ευρύτερα αποδεκτές από την Ανατολική Εκκλησία.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">2)     Η Τρίτη Σύνοδος της Καρθαγένης της Βορείου Αφρικής γύρω στο 397 μ.Χ. Η Σύνοδος στην οποία παρευρέθηκε και ο Αυγουστίνος, παρέδωσε ένα συμπληρωμένο κατάλογο των κανονικών βιβλίων τόσο της Παλαιάς όσο και της Καινής Διαθήκης. Τα 27 βιβλία της σημερινής Καινής Διαθήκης έγιναν αποδεκτά ως κανονικά. Η Σύνοδος αποφάσισε ότι αυτά τα βιβλία πρέπει να αναγιγνώσκονται στην εκκλησία ως Θεία Γραφή, και να αποκλείονται όλα τα άλλα.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η Σύνοδος έγινε ευρύτερα επίσημα αποδεκτή από τη Δύση.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">“Η ΦΟΥΣΚΑ ΣΚΑΖΕΙ”</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ενώ εντρυφούσα βαθύτερα στην μελέτη μου της ιστορίας της Καινής Διαθήκης, έβλεπα τις προηγούμενες μου παρανοήσεις να καταρρίπτονται μία προς μία. Τώρα κατανοούσα αυτό που θα έπρεπε να ήταν αυτονόητο τόσον καιρό: ότι η Καινή Διαθήκη αποτελείτο από 27 διαφορετικά έγγραφα, τα οποία- οπωσδήποτε θεόπνευστα και τίποτε δεν μπορούσε να μου αλλάξει αυτή τη γνώμη- είχαν γραφτεί και καταρτιστεί από ανθρώπους. Ήταν επίσης ξεκάθαρο ότι αυτή η εργασία δεν είχε συντελεστεί από άτομα που εργάζονταν απομονωμένα, αλλά αποτελούσε συλλογική εργασία όλων των Χριστιανών παντού- του Σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας.  Αυτή η διαπίστωση με ανάγκασε να αντιμετωπίσω δύο ακόμα θέματα που οι προηγούμενες μου προκαταλήψεις με οδηγούσαν στο να τα αποφεύγω:<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">1)     Την ευπρέπεια και την αναγκαιότητα της ανθρώπινης ανάμιξης στη συγγραφή της Γραφής, και<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">2)     Την εξουσία της Εκκλησίας<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΙΟ</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ήμουν απόλυτα αφοσιωμένος, όπως πολλοί ευαγγελικοί, στην πεποίθηση του θεόπνευστου της Γραφής και κατανοούσα ότι η Καινή Διαθήκη αποτελούσε αποκλειστικά τον Λόγο του Θεού και όχι του ανθρώπου. Υπέθετα ότι ο Θεός είχε πει στους Αποστόλους τι να γράψουν, όπως η γραμματέας καταγράφει αυτό που της υπαγορεύουν, χωρίς να συμβάλει προσωπικά. Τελικά η κατανόηση μου για το θεόπνευστο της Γραφής ξεκαθάρισε με τις διδαχές της Εκκλησίας για το Πρόσωπο του Χριστού.  Ο Ενσαρκωμένος Λόγος του Θεού, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, δεν είναι μόνο Θεός αλλά και άνθρωπος. Ο Χριστός είναι ένα Πρόσωπο με δύο φύσεις- τη θεία και την ανθρώπινη. Το να δίνουμε μικρότερη σημασία στην ανθρώπινη φύση του Χριστού μάς οδηγεί στην αίρεση. Η αρχαία Εκκλησία δίδασκε ότι ο Ενσαρκωθείς Λόγος ήταν απόλυτος άνθρωπος- κατ’ ακρίβειαν όσο άνθρωπος θα μπορούσε να ήταν- αλλά χωρίς αμαρτία. Ως άνθρωπος, ο Ενσαρκωμένος Λόγος του Θεού γεννήθηκε, μεγάλωσε και ωρίμασε ως άνδρας.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Άρχισα να κατανοώ ότι αυτή η άποψη για τον Ενσαρκωμένο Λόγο του Θεού, τον Λόγο, τον Ιησού Χριστό, παραλλήλιζε την πρωτοχριστιανική άποψη του γραπτού Λόγου του Θεού, τη Βίβλο. Ο γραπτός Λόγος του Θεού αντικατοπτρίζει όχι μόνο την θεϊκή σκέψη αλλά και μια ανθρώπινη συμβολή.  Ο Λόγος του Θεού μάς μεταφέρει την αλήθεια όπως γράφτηκε από ανθρώπους, μεταφέροντας τις σκέψεις, τις προσωπικότητες ακόμα και τους περιορισμούς και τις αδυναμίες των θεόπνευστων, σίγουρα, συγγραφέων. Αυτό σημαίνει ότι το ανθρώπινο στοιχείο στην Βίβλο δεν υπερκεράζεται τόσο ώστε να χαθεί μέσα στον  ωκεανό του θείου. Γινόταν όλο και πιό ξεκάθαρο ότι όπως ο ίδιος ο Χριστός γεννήθηκε, μεγάλωνε και ωρίμαζε, το ίδιο και ο γραπτός Λόγος του Θεού, η Βίβλος. Δεν μάς ήρθε ουρανοκατέβατος αλλά είχε τόσο ανθρώπινη όσο και θεϊκή προέλευση. Οι Απόστολοι δεν κατέγραψαν απλώς τις Γραφές όπως ένας ζόμπι, αλλά συνεργάστηκαν ελεύθερα με το θέλημα του Θεού δια του Αγίου Πνεύματος.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ΘΕΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Το δεύτερο θέμα που είχα ν’ αντιμετωπίσω και το οποίο ήταν πιο δύσκολο για μένα ήταν το θέμα της εξουσίας της Εκκλησίας. Για μένα ήταν ξεκάθαρο από τη μελέτη μου ότι η Εκκλησία είχε προσδιορίσει ποια βιβλία θα αποτελούσαν τις Γραφές. Ακόμα όμως με βασάνιζε η ιδέα ότι είχε δοθεί στην Εκκλησία μια τέτοια εξουσία. Τελικά όλα κατέληγαν σ’ ένα θέμα. Ήδη πίστευα με όλη μου την καρδιά ότι ο Θεός μίλησε με εξουσία μέσω του γραπτού του Λόγου.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο γραπτός Λόγος είναι απτός και συγκεκριμένος. Μπορώ ν’ αγγίξω την Βίβλο και να τη διαβάσω. Αλλά για κάποιο παράξενο λόγο ήμουν απρόθυμος να πιστέψω το ίδιο πράγμα για το Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία,  ότι ήταν ορατή και απτή και βρισκόταν φυσικά στη γη κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Η Εκκλησία για μένα ήταν ουσιαστικά ‘μυστηριώδης’ και απρόσιτη, και δεν μπορούσε να ταυτιστεί με κάποια γήινη συνέλευση. Αυτή η άποψη με βοηθούσε στο να θεωρώ κάθε Χριστιανό ως από μόνο του εκκλησία. Αυτό ήταν πολύ βολικό ειδικά όταν εμφανίζονται δογματικά και προσωπικά προβλήματα!<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ωστόσο αυτή η άποψη δεν συμφωνούσε με την πραγματικότητα για το πώς γινόταν κατανοητή η έννοια της Εκκλησίας το καιρό των αποστόλων. Η Καινή Διαθήκη έχει να κάνει με αληθινές εκκλησίες και όχι αιθέριες. Μήπως μπορούσα να δεχτώ ότι ο Θεός μιλούσε με εξουσία όχι μόνο μέσω της Βίβλου αλλά και μέσω της Εκκλησίας- της ίδιας Εκκλησίας που είχε παράξει, προστατεύσει και ενεργά διαφυλάξει τις Γραφές που τόσο εκτιμούσα;<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Σύμφωνα με τους πρώτους Χριστιανούς, ο Θεός αποκάλυπτε το Λόγο Του όχι μόνο πρός το Σώμα Του αλλά και μέσω του Σώματός του, την Εκκλησία. Ηταν μέσω του Σώματός Του, την Εκκλησία που ο Λόγος Του είχε επιβεβαιωθεί και καθιερωθεί. Χωρίς αμφιβολία οι Γραφές θεωρούνταν από τους πρώτους Χριστιανούς ως η ενεργός αποκάλυψη του Εαυτού Του Θεού στον κόσμο. Την ίδια ώρα, η Εκκλησία εθεωρείτο ως ο οίκος του Θεού<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> “εποικοδομηθέντες επί τω θεμελίω τών αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου αυτού Χριστού Ιησού, εν ώ πάσα οικοδομή συναρμολογουμένη αύξει εις ναόν άγιον εν κυρίω” <i>(Εφ. 2, 20-21).</i><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><i><br /></i></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο Θεός είχε τον Λόγο Του αλλά και το Σώμα Του. Η Καινή Διαθήκη λέει:<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> (1) «υμείς δε εστε σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους»  (1 Κορ.12:27) συγκριτικά με το (Ρωμ. 12, 5).</span></i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></i></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">(2)«</span></i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">και αυτός <i>εστιν η κεφαλή του σώματος της εκκλησίας»· ( Κολ.1, 18)</i><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><i><br /></i></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">(3)« και πάντα υπέταξεν υπό τούς πόδας αυτού και αυτόν έδωκεν κεφαλήν υπέρ πάντα τη εκκλησία, ήτις εστίν το σώμα αυτού, το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσιν πληρουμένου».  (Εφεσ.1, 22-23).</span></i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></i></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τα πρώτα χρόνια δεν υπήρχε οργανικός διαχωρισμός μεταξύ της Βίβλου και της Εκκλησίας όπως αντιμετωπίζεται συχνά  το θέμα σήμερα. Το Σώμα χωρίς το Λόγο είναι χωρίς το μήνυμα, αλλά ο Λόγος χωρίς το Σώμα είναι χωρίς θεμέλιο. Όπως γράφει ο Παύλος, το Σώμα είναι “… στύλος και εδραίωμα της αληθείας.”<i> (1 Τιμόθ. 3, 15)</i><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><i><br /></i></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η Εκκλησία είναι το Ζωντανό Σώμα του Ενσαρκωμένου Θεού. Ο Απόστολος δεν λέει ότι η Καινή Διαθήκη είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αλήθειας. Η Εκκλησία είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αλήθειας γιατί η Καινή Διαθήκη κτίστηκε πάνω στην εν Θεώ ζωή της.  Με λίγα λόγια, αυτή την έγραψε! Αυτή είναι  ένα αναπόσπαστο μέρος του ευαγγελικού μηνύματος και είναι μέσω της Εκκλησίας που γράφτηκε και διαφυλάχτηκε η Καινή Διαθήκη.<o:p></o:p></span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <i><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> [Συνεχίζεται]<o:p></o:p></span></i></div> </div>

Ποια προηγήθηκε: Η Καινή Διαθήκη ή η Εκκλησία [(2)-3]

pemptousia.gr π. Ιάκωβος Μπέρνσταϊν ΠΟΙΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ; Με το πέρασμα του χρόνου, η Εκκλησία διέκρινε ποια συγγράμματα ήταν στ’ ...

Διαβάστε περισσότερα »