''Άθλιε και ταλαίπωρε, ενώ πρέπει να ψάλλης αγγελικά, συ κουνιέσαι σαν μίμων σαν να είσαι σε ορχήστρα και δεν φοβάσαι για όσα κάνεις;''

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> perivolipanagias.blogspot.gr<br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <span style="font-family: "gfs ignacio"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><img alt="Φωτογραφία του χρήστη Όλα Στη Φόρα." src="https://scontent-cdg2-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/15492150_1182170268526352_8689328709401478182_n.jpg?oh=5a65810fe9f9a927d68fff7a65717204&oe=58E0B8C7" style="text-align: left;" /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <span style="font-family: "gfs ignacio"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: center;"> <span style="font-family: "gfs ignacio"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Η Τέχνη της Ψαλτικής ως Διακόνημα στην Εκκλησία</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Λέγει ένα τροπάριο των αίνων του γ ἤχου: «πολλάκις την υμνωδίαν εκτελών, ευρέθην την αμαρτίαν εκπληρών, </span></b><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">τη μεν γλώττη άσματα φθεγγόμενος, τη δε ψυχή άτοπα λογιζόμενος• αλλ’ εκάτερα διόρθωσον, Χριστέ ο Θεός, δια της μετανοίας και σώσον με».<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> Δηλαδή. Πολλές φορές όταν ψέλνω, βρέθηκα να αμαρτάνω, διότι με την γλώσσα ψάλλω, αλλά με την ψυχή άστοχα σκέπτομαι. Διόρθωσε και τα δύο Χριστέ ο Θεός, δια της μετανοίας και σώσον με.<br /> <br /> Ο μακαριστός Μητροπολίτης Κοζάνης Διονύσιος τονίζει:<br /> «Η ψαλμωδία δεν είναι σκοπός. Στην Εκκλησία, δηλαδή δεν ψάλλομε, για να ψάλλωμε. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε και μάλιστα οι ψάλτες, που πολλές φορές θαρρούν πως η ιερή σύναξη γίνεται, για να τους δοθή η ευκαιρία να δείξουν την τέχνη τους και τη φωνή τους. Ξέρομε εδώ πόση ζημιά γίνεται στην προσευχή και την λατρεία της Εκκλησίας μ’ εκείνο το περίφημο “Δύναμις” του “Άγιος ο Θεός…”… Η ψαλμωδία δεν είναι καλλιτεχνική επίδειξη, αλλά εκκλησιαστική διακονία. Και ο Θεός δεν ακούει τις κραυγές στο “Αθάνατος”, αλλά τι ψάλλει ο καθένας μέσα του• “άδοντες και ψάλλοντες εν τη καρδία ημών τω Κυρίω», γράφει ο Απόστολος (Εφεσ. ε 19)… Η Εκκλησία δεν θέλει καλλιτέχνες και τραγουδιστές, αλλά ανθρώπους με ιερατική και λειτουργική συνείδηση».<br /> <span style="color: blue;"><br /></span><b><span style="color: blue;"> Ο δε Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει</span><span style="color: red;">:</span></b> «Πρέπει να ψάλλουμε με ευλάβεια, έτσι ώστε να μη αμαρτάνουμε, αλλά να ωφελούμεθα. Είναι κάποιοι, που ψάλλουν με άτακτες φωνές και δονούν όλο τους το σώμα, δείχνοντας ήθη ξένα προς την πνευματική κατάσταση.<b><span style="color: red;"> Άθλιε και ταλαίπωρε, ενώ πρέπει να ψάλλης αγγελικά και να ζητάς συγγνώμη για όσα έκανες, συ κουνιέσαι σαν μίμων σαν να είσαι σε ορχήστρα και ενεργείς σαν μεθυσμένος και δεν φοβάσαι για όσα κάνεις; </span></b>Δεν γνωρίζεις ότι αοράτως βρίσκεται ο Δεσπότης Χριστός και παρακολουθεί κάθε σου κίνηση; Δεν γνωρίζεις ότι παρευρίσκονται άγγελοι με φόβο Θεού στη φρικτή αυτή τράπεζα;».<br /> <br /> Στον βίο του Αγίου Σπυρίδωνος (12 Δεκ.) αναφέρεται ότι κάποτε ο Άγιος επισκέφθηκε το χωριό Ερυθρά της Κύπρου. Όταν πήγε στην Εκκλησία έδωσε εντολή στον Διάκονο του ναού να ειπή σύντομα τον Εσπερινό, διότι ήταν πολύ κουρασμένος, από την οδοιπορία. Ο Διάκονος όμως αγνόησε την εντολή του Αγίου, και έψαλε αργά το «Κύριε, εκέκραξα», περισσότερο, για να τον επαινέσουν, διότι πράγματι είχε ωραιοτάτη φωνή.<br /> <br /> Τότε ο Άγιος λυπήθηκε και με αυστηρό τόνο του είπε: «Σιώπα».<br /> <br /> Αμέσως ο προ ολίγου υψίφωνος και γλυκύτατος στην φωνή διάκονος, έμεινε βουβός και άφωνος. Έτσι τελείωσε τον Εσπερινό μόνος του ο Άγιος.<br /> <br /> Αυτό το έμαθαν οι κάτοικοι εκείνου του χωριού και συγκεντρώθηκαν όλοι, για να δουν τον Άγιο, αλλά και να τον παρακαλέσουν να συγχωρέση τον Διάκονο.<br /> <br /> Πράγματι ο Άγιος προσευχήθηκε και επανέφερε την φωνή του διακόνου, όχι γλυκυτάτη και καλλίφωνη, αλλά βραχνή για ψυχική του θεραπεία, για να μη υπερηφανεύεται.<br /> <br /> Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στα πνευματικά γυμνάσματα αναφέρει μια ιστορία με μία αγία γυναίκα, η οποία ήταν άρρωστη στο πτωχικό της στρώμα επί τριάντα οκτώ χρόνια. Είχε τόσες μεγάλες και πολλές ασθένειες τις οποίες όμως υπέφερε με τόση γενναιότητα και χαρά, όπου έτρεχαν από διάφορα μέρη, για να δουν αυτό το θαύμα και να πάρουν την βοήθεια των αγίων προσευχών της.<br /> <br /> Μεταξύ αυτών πήγε να την δη και ένας Ιερομόναχος, ο οποίος την παρεκάλεσε θερμά να ζητήση από τον Θεό να σηκώση από την ψυχή του το μεγαλύτερο εμπόδιο, που ευρίσκετο σ’ αυτήν για την σωτηρία του.<br /> <br /> Το έκαμε η αγία με μεγάλη και θερμή παράκληση. Τότε συνέβη το εξής. Αμέσως βράχνιασε τελείως ο Ιερομόναχος, ο οποίος μέχρι τότε είχε μία εξαιρετική φωνή, τόσο μελωδική, που μόνος κυβερνούσε τον χορό της Εκκλησίας με την ψαλμωδία του. Κατάλαβε τότε ο Ιερομόναχος ότι η φωνή του προκαλούσε την κρυφή υπερηφάνεια και εμπόδιζε την σωτηρία της ψυχής του.<br /> <br /> * * *<br /> <br /> Στο βιβλίο του Μητρ. Αργολίδος Νεκταρίου Αντωνοπούλου, «“ΨΑΛΩ ΤΩ ΘΕΩ ΜΟΥ” Η ΤΩ ΕΑΥΤΩ ΜΟΥ;» αναφέρεται:<br /> <br /> «Πριν από χίλια και πλέον χρόνια ο ηγεμόνας των Ρώσων Βλαδίμηρος, θέλοντας να δώσει μία νέα θρησκεία στον λαό του, έστειλε απεσταλμένους σε διάφορες χώρες, για να γνωρίσουν από κοντά σε τι πιστεύουν και πως λατρεύουν τον Θεό οι κάτοικοι των χωρών αυτών. Τα χρονικά αναφέρουν ότι οι απεσταλμένοι, αφού πέρασαν από διάφορες χώρες, έφτασαν και στην Κωνσταντινούπολη. Οι Ρωμηοί, αντί να τους μιλήσουν για την Ορθόδοξη πίστη και διδασκαλία, τους πρότειναν να παρακολουθήσουν τη θεία Λειτουργία στην Αγία Σοφία. Οι απεσταλμένοι εντυπωσιάστηκαν. Δεν χρειάστηκαν ν’ ακούσουν τίποτε άλλο. Γύρισαν στον ηγεμόνα τους και μίλησαν μ’ ενθουσιασμό για την εμπειρία που έζησαν. Η ομορφιά της Ορθόδοξης λειτουργίας ήταν το καλύτερο κήρυγμα, η καλύτερη ιεραποστολή. «Δεν γνωρίζαμε αν είμαστε στον ουρανό η στη γη», ομολόγησαν στον αυτοκράτορα. Αυτή η θεία Λειτουργία έγινε αιτία ο Άγιος Βλαδίμηρος μαζί με τον λαό του να ασπαστούν την Ορθόδοξη πίστη».<br /> <br /> </span><span style="font-family: "gfs ignacio"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Ορθόδοξος Τύπος</span></b></span><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> </div>

''Άθλιε και ταλαίπωρε, ενώ πρέπει να ψάλλης αγγελικά, συ κουνιέσαι σαν μίμων σαν να είσαι σε ορχήστρα και δεν φοβάσαι για όσα κάνεις;''

perivolipanagias.blogspot.gr Η Τέχνη της Ψαλτικής ως Διακόνημα στην Εκκλησία Λέγει ένα τροπάριο των αίνων του γ ἤχου: «πολλάκις τ...

Διαβάστε περισσότερα »

Νικόδημος Βαλληνδράς μητροπολίτης Πατρών 1974 - 2005

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> orinosaxotis.blogspot.gr<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgp-PipyVJCoyv2JbxThDClPCISMJ0QhitEo2oZQwqWmDfqurg6USOJDAt7R1HUbAUJNy4k1YUgB6ilNda5Qjt8B9fiyjDOxCyGm2yxOUepmkLmlCPQNpmtgEKbk9BuEiukXq6Rm40fCzPa/s1600/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgp-PipyVJCoyv2JbxThDClPCISMJ0QhitEo2oZQwqWmDfqurg6USOJDAt7R1HUbAUJNy4k1YUgB6ilNda5Qjt8B9fiyjDOxCyGm2yxOUepmkLmlCPQNpmtgEKbk9BuEiukXq6Rm40fCzPa/s1600/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25281%2529.jpg" style="text-align: left;" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Ο Νικόδημος Βαλληνδράς , κατά κόσμον Νικόλαος Βαλληνδράς του Λεωνίδα από την Τραγαία της Νάξου , γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου του 1915. Αφού έλαβε τη στοιχειώδη εκπαίδευση, φοίτησε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και κατέστη πτυχιούχος το 1936. </span></b>Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το κήρυγμα και με το κατηχητικό έργο της Εκκλησίας. Μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας χειροτονήθηκε διάκονος το 1939 και διετέλεσε αρχιδιάκονος του αρχιεπισκόπου Χρύσανθου από το ίδιο έτος έως και το 1941, όταν και παύθηκε ο Χρύσανθος από την Κατοχική κυβέρνηση. Παράλληλα, κατείχε και τη θέση του γραμματέα της αρχιεπισκοπής Αθηνών, την οποία και κράτησε μέχρι το 1957. Το 1944 χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης και το διάστημα μεταξύ του 1946-1947 ήταν ιεροκήρυκας στην αρχιεπισκοπή Αθηνών και στη μητρόπολη Ιωαννίνων.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;"> </div> <br /> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMzGgpElNTQE0tRRegI7aCiX21mA8gB4xis1H-juKFkX4dfi067WNYskhbotL3XDoVlZGTlrtQbJwVZy-0IwHQqhl1lOBN2T7B-vLWBC-Wuyth4sruadX-sYKO-ZPn07zGFkd0qdwU8yOK/s1600/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25282%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMzGgpElNTQE0tRRegI7aCiX21mA8gB4xis1H-juKFkX4dfi067WNYskhbotL3XDoVlZGTlrtQbJwVZy-0IwHQqhl1lOBN2T7B-vLWBC-Wuyth4sruadX-sYKO-ZPn07zGFkd0qdwU8yOK/s1600/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25282%2529.jpg" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας της 75ης Ταξιαρχίας, με την οποία βρέθηκε στο μέτωπο του Γράμμου καθώς και στη Μακρόνησο .Μετά τη λήξη του Εμφυλίου, ανέλαβε τη διεύθυνση του Γραφείου Ανοικοδομήσεως των ανά την επικράτεια κατεστραμμένων, ένεκα των πολεμικών συγκρούσεων, ιερών ναών.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhB3wI4ycMbGNpQPN0KDwW-6qRr0u51uOqPrPqgT5AtErvuocTSjxkM6NvgMDMes6FmptGuwDTjmvYgaR6kWdCLGeP1xtcEz2H7j39tE-Yy0CUZcQVSX0lSCCmZcZZlyJN7RfdB8jL2B-MZ/s1600/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25284%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhB3wI4ycMbGNpQPN0KDwW-6qRr0u51uOqPrPqgT5AtErvuocTSjxkM6NvgMDMes6FmptGuwDTjmvYgaR6kWdCLGeP1xtcEz2H7j39tE-Yy0CUZcQVSX0lSCCmZcZZlyJN7RfdB8jL2B-MZ/s640/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25284%2529.jpg" style="text-align: left;" width="512" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Από το 1950 ως το 1965 διετέλεσε ιερέας σε διάφορους ναούς της Αθήνας καθώς και ηγούμενος της Μονής Πετράκη για μια τριετία, από το 1957. Επίσης υπήρξε διευθυντής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη (1961-1962). Στις 22 Νοεμβρίου 1965 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου ενώ στις 22 Μαΐου 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Πατρών. Στις 12 Ιανουαρίου 2005 παραιτήθηκε από το αξίωμά του λόγω γήρατος.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGG12jw_5loJk1RZhmfDXNr-ezILjoFQrur7cRujnFWfauTPSGb_5IrB2jyLQ-RayKgooRVvnb25Eenr5As8fmtXuKFiFlpC4IDxew0fhcmasEcV8zzSefhl1y1bNtpMt4sE35s0iFFQ_f/s1600/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25283%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGG12jw_5loJk1RZhmfDXNr-ezILjoFQrur7cRujnFWfauTPSGb_5IrB2jyLQ-RayKgooRVvnb25Eenr5As8fmtXuKFiFlpC4IDxew0fhcmasEcV8zzSefhl1y1bNtpMt4sE35s0iFFQ_f/s1600/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25283%2529.jpg" style="text-align: left;" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο Νικόδημος ήταν μόνιμος κάτοικος Πάτρας. Απεβίωσε στην Αθήνα, όπου διέμενε τα τρία τελευταία χρόνια του βίου του, στις 16 Νοεμβρίου του 2008 σε ηλικία 93 ετών.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο Βαλληνδράς, διακρινόταν για την ποιμαντικό, κηρυγματικό, μουσικολογικό, λειτουργικό, υμνογραφικό αλλά και το εν γένει πολύπλευρο συγγραφικό του έργο. Έγραψε πολλές αγιολογικές μελέτες, υμνολογικά και κηρυγματικά έργα καθώς και μονογραφίες ιστορικού και εκκλησιαστικού περιεχομένου.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHTnkx3iSDrgpiYEbBZcrcwdzg-GgAnJTgn6VzLgtPSUqB1WzONAQNRcTozsQ4LQm95xYRm301PfxvVfYJWZBYp0xqX10-B4jGX8tUYogYIze0A9dTOvMSaXspnyMH9BOIhRZipkZaHcPC/s1600/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25285%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHTnkx3iSDrgpiYEbBZcrcwdzg-GgAnJTgn6VzLgtPSUqB1WzONAQNRcTozsQ4LQm95xYRm301PfxvVfYJWZBYp0xqX10-B4jGX8tUYogYIze0A9dTOvMSaXspnyMH9BOIhRZipkZaHcPC/s640/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25285%2529.jpg" style="text-align: left;" width="438" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Αρθρογράφησε σε πολλά εκκλησιαστικά περιοδικά, υπήρξε Μέλος της Ιεράς Συνόδου, της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών καθώς και της Εταιρίας Πελοποννησιακών Σπουδών. Έλαβε μέρος σε αποστολή στην Αμερική για εκπαίδευση ελληνορθοδόξων κληρικών καθώς και στις αντιπροσωπίες της Εκκλησίας της Ελλάδος σε εθιμοτυπικές επισκέψεις στη Σερβία και την Αυστραλία</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span lang="EN-US" style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στο ενεργητικό του Νικοδήμου,καταγράφονται και δύο γεγονότα υψίστης σημασίας για την μητρόπολη Πατρών: αφενός η εγκαινίαση του Ιερού Ναού του πολιούχου της πόλης, Αγίου Ανδρέα και αφετέρου η επιστροφή έπειτα από ενέργειές του, του σωζόμενου τμήματος του σταυρού του μαρτυρίου του Αγίου Ανδρέα από τη Μασσαλία το 1980.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> </span><img height="576" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLNw7Tvfvocut_7urW9dFpZDr6FUC2RSgrsN7v-wJnKD2PQLjp0S3CPwBLzMpEoWKfT875JR2vD7J0eTX82vDYTgX6eUD0xK_NHpM-g_MiqtXVg04A9j9XI3xsF-xGqJW9DXpr7dhirnLI/s640/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%2599%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2591%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A3+%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2594%25CE%2597%25CE%259C%25CE%259F%25CE%25A3+%25CE%2592%25CE%2591%25CE%259B%25CE%259B%25CE%2597%25CE%259D%25CE%2594%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A3+%25286%2529.jpg" style="text-align: left;" width="640" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ΟΡΕΙΝΟΣ ΑΞΩΤΗΣ </span><span lang="EN-US" style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">email</span><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">: </span><span lang="EN-US" style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">giorgos</span><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="EN-US" style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">manolas</span><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">@</span><span lang="EN-US" style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">yahoo</span><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="EN-US" style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">gr</span><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> </div>

Νικόδημος Βαλληνδράς μητροπολίτης Πατρών 1974 - 2005

orinosaxotis.blogspot.gr Ο Νικόδημος Βαλληνδράς , κατά κόσμον Νικόλαος Βαλληνδράς του Λεωνίδα από την Τραγαία της Νάξου , γεννήθηκε...

Διαβάστε περισσότερα »

Η τεχνική του ισοκρατήματος στη νεώτερη μουσική πράξη

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> pemptousia.gr<br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img alt="likourgos1" src="http://www.pemptousia.gr/wp-content/uploads/2016/01/likourgos1.jpg" style="text-align: left;" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><i><br /></i></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><i>Το κείμενο που ακολουθεί βασίζεται στην ανέκδοτη ομότιτλη ανακοίνωση του υπογράφοντος στη μουσικολογική σύναξη “Βυζαντινή μουσική – Δημοτικό τραγούδι: οι δύο όψεις της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς”, που οργάνωσε το Κέντρο Έρευνας της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, από 10 έως 12 Νοεμβρίου 2000.</i></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><i><br /></i></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Λυκούργος Αγγελόπουλος, Πρωτοψάλτης & ιδρυτής της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας († 2014)</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-family: "palatino linotype" , serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;"> </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Με τον όρο ισοκράτημα χαρακτηρίζεται στη Βυζαντινή μουσική, η συνεχής οριζόντια συνήχηση της τονικής ενός ήχου ή πιο συγκεκριμένα της τονικής ενός τετροχόρδου ή πενταχόρδου με τη μελωδική γραμμή. Η λέξη είναι σύνθετη: ίσον και κράτημα. Ορισμένες φορές βλέπουμε σημειωμένη μόνο τη λέξη ίσον με την ίδια απολύτως έννοια: το κράτημα ή άλλως και βάσταγμα του ίσου. Στη μουσική το ίσον είναι το πρώτο και μοναδικό σημάδι της βυζαντινής σημειογραφίας που χαρακτηρίζεται ως “αρχή, μέση και σύστημα πάντων των σημαδιών της ψαλτικής τέχνης. Χωρίς γάρ του ίσου ου κατωρθούται φωνή. Το ίσον δε λέγεται άφωνον, ουχ ότι φωνήν ουκ έχει. Φωνείται μεν, ου μετρείται δε. Και δια μεν ουν πόσης της ισότητος ψάλλεται το ίσον…” (όλες οι προ-θεωρίες της παπαδικής).<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Από εκεί, λοιπόν, νομίζω ότι προέρχεται και η ετυμολογία αλλά και η κυριολεκτική έννοια του όρου: η συνεχής φωνητική επανάληψη, από τον κατάλληλο κάθε φορά φθόγγο του χαρακτήρα που ονομάζεται ίσον, είναι το κράτημα του ίσου, δηλαδή το ισοκράτημα. Είναι γνωστό, πως το σύστημα της Βυζαντινής μουσικής είναι μονόφωνο, τροπικό, καθαρά φωνητικό, γραπτό, με συνθέτες επώνυμους και συνθέσεις έντεχνες και ολοκληρωμένες ως μουσικά έργα, παρ’ όλο που προορίζονται αποκλειστικά σχεδόν για λειτουργική χρήση στην εκκλησία – που αποτελεί βέβαια το κέντρο της ζωής των χριστιανών. Δε λείπουν όμως και συνθέσεις που μπορούν να ψάλουν εκτός εκκλησίας -όπως λόγου χάρη “εις τράπεζαν αρίστου” (φαγητού), που, ωστόσο, είναι και αυτή (η τράπεζα) συνέχεια της λειτουργικής σύναξης. Η γραπτή παράδοση ερμηνεύεται από την προφορική παράδοση και συμπληρώνεται από αυτή. Η μικροδιοστηματική ποικιλία και οι ενέργειες των σημαδιών είναι βασικά στοιχεία μιας ολοκληρωμένης ερμηνείας. Το ισοκράτημα μαρτυρείται από τη βυζαντινή εποχή στα χειρόγραφα, είτε με την αναγραφή του προσώπου που το υπηρετεί (βαστακτικής), είτε με τον προσδιορισμό του έργου του βαστακτή. Με την επισήμανση της ορολογίας αυτής σε ορισμένα μόνο μέλη των χειρογράφων, θα μπορούσα να διατυπώσω τη γνώμη πως, δεν βάλλονταν όλα τα μέλη με αβάστακτες, αλλά εκείνα που έφεραν την ένδειξη. Αντίστοιχοι, ενδεχομένως, με τους βαστακτές της Ανατολής, υπάρχουν στη Δυτική μουσική παράδοση: τα τέσσερα τελευταία – από τα επτά μέλη – της Scuola Cantorum, δηλαδή ο αρχιπαραφωνίστας και οι τρεις παραφωνίστες (τα τρία πρώτο είναι οι πριμηκύριος, σεκοντάριους, τέρτιους). Αυτά ως προς τις γενικές μαρτυρίες για την ύπαρξη βαστακτών του ίσου στη βυζαντινή περίοδο, γιατί απ’ όσο γνωρίζω δεν υπάρχει καμιά ένδειξη γραπτού ισοκρατήματος στη μελοποιεί, τόσο της βυζαντινής όσο και της μεταβυζαντινής περιόδου. Μετά την καθιέρωση της νέος μεθόδου των τριών διδασκάλων (αρχές του )9ου αι.), οι πρώτες καταγραφές ισοκρατήματος στα βιβλία πραγματοποιούνται στις αρχές του 20ού αιώνα.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img alt="exomologiste2" src="http://www.pemptousia.gr/wp-content/uploads/2016/01/exomologiste2.jpg" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Είναι αξιοπερίεργο ότι η πρώτη καταγραφή ισοκρατήματος το 19ο αιώνα, δεν είναι σε έντυπο της νέας μεθόδου του μουσικού μας συστήματος, αλλά σε βιβλίο ενός άλλου συστήματος, του Λεσβίου (συστήματος που απολύτως δικαιολογημένα απορρίφθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο κείμενο που ακολουθεί βασίζεται στην ανέκδοτη ομότιτλη ανακοίνωση του υπογράφοντος στη μουσικολογική σύναξη “Βυζαντινή μουσική – Δημοτικό τραγούδι: οι δύο όψεις της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς”, που οργάνωσε το Κέντρο Έρευνας της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, από 10 έως 12 Νοεμβρίου 2000.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Παρένθεση: Την τεράστια σημασία του συνδετικού κρίκου των παλαιοτέρων και της εν χρήσει μεθόδου του συστήματος υπέδειξε και ανέδειξε πρώτος ο Σίμων Καράς με την ταύτιση της ενέργειας συγκεκριμένων σημαδιών με την προφορική -αλλά και τη γραπτή- παράδοση. Η μεταγενέστερη έρευνα αποδεικνύει πανηγυρικά την ορθότητα και αναγκαιότητα των απόψεων Καρά – θυμίζω την εξαιρετικά τεκμηριωμένη διδακτορική διατριβή του Γιώργου Κωνσταντίνου, που εγκρίθηκε πέρυσι από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Κλείνει η παρένθεση. Η πρώτη καταγραφή, λοιπόν, του ισοκρατήματος τον 19ο αιώνα γίνεται από τον Γεώργιο Λέσβιο στο βιβλίο “Μελίφωνος Τερψινόη”, μία ανθολογία σε δύο τόμους, που εκδόθηκε στην Αθήνα στα 1847. Τα κείμενα “μεταποιήθηκαν” κατά την έκφραση του Γεωργίου Λεσβίου από τη μέθοδο των τριών διδασκάλων στο σύστημα του. Στον πρόλογο του έργου ο Γεώργιος Λέσβιος γράφει τα ακόλουθα: “Εις του δευτέρου τόμου τα επισημότερα άσματα προετέθησαν και τα σημεία των μεταβολών των βάσεων, ή τα ίσα, το οποία θέλουσι υπάδειν υπηχούντες (ισοκρατώσι), καθ ‘ην ώραν το άσμα ψάλλεται, οι ισοκράται, ως γίνεται από τους εις τας εν Κωνσταντίνουπόλει Εκκλησίας ισοκρατούντας, και μάλιστα εις αυτήν την Μεγάλην Εκκλησίαν. Οίτινες πρέπει όμως δια τούτο να είναι οπωσούν Μουσικοί, άλλως δύνανται να σφάλλωσι”. Η φράση εδώ “ως γίνεται” αφήνει κάποιες αμφιβολίες αν ο Λέσβιος άκουσε και έγραψε επακριβώς τα ισοκρατήματα όπως ψάλλονταν στη Μεγάλη Εκκλησία ή τα εσημείωσε ακολουθώντας γενικά και “περίπου” τα πρότυπα και την παράδοση της ΜτΧΕ. Και οι δύο υποθέσεις έχουν τις ίδιες πιθανότητες.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η επισήμανση της πρώτης αυτής καταγραφής ισοκρατημάτων οφείλεται στο γνωστό φιλόλογο Μ.Κ. Χατζηγιακουμή και έγινε κατά τη διάρκεια των ερευνών του για την καταλογογράφηση των εντύπων μουσικών βιβλίων. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο σ’ αυτή την καταγραφή, γιατί έχω δώσει ήδη τα κείμενα στον μουσικολόγο Σωτήριο Κ. Δεσπότη, υποψήφιο διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Βιέννης, ο οποίος ασχολήθηκε διεξοδικά (περισσότερα στοιχεία, στην πτυχιακή του εργασία στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο: ΣΟΚ. Δεσπότη, Η εφαρμογή του συνηχητικού συστήματος της Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής στο βυζαντινά εκκλησιαστικό μέλος, μέσα από τη θεωρία και την πράξη του 20ού αιώνα, Κέρκυρα 2002″ και στην ανακοίνωση του ιδίου στο διεθνές συνέδριο του Πανεπιστημίου της Βιέννης, 3-5 Οκτωβρίου 2002: : ʹDie Isokratema Praxis der Byzantinischen Kirchnmusikʺ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στα 1902 ο Πρωτοψάλτης Σμύρνης Μισαήλ Μισαηλίδης εκδίδει το “Νέον Θεωρητικόν”, το οποίο περιλαμβάνει τρία μέρη: 1) Περί της καθ’ ημάς εκκλησιαστικής 2) Περί της αρχαίος Ελληνικής μουσικής 3) Διάφοροι εκκλησιαστικοί ύμνοι κ.λ.π. Στο τρίτο μέρος και από τη σελίδα 63, όπου αρχίζουν τα Χερουβικά κατ’ ήχον, σημειώνει με κεφαλαίο Ι το φθόγγο που πρέπει να κρατάει ο Ισοκράτης. Πολύ αργότερα, στα 1924, ο Στυλιανός Χουρμούζιος στην Κύπρο θα μεταχειρισθεί το ίδιο κεφαλαίο Ι, με την ίδια ακριβώς σημασία, στο βιβλίο του “Εκκλησιαστική Σάλπιγξ”, τόμος Γ’ Λειτουργία. Στα χρόνια που συγκροτείται και εργάζεται η Πατριαρχική Μουσική Επιτροπή των ετών 1881 – 1883, παρατηρείται μια αναζήτηση πιο συστηματικού τρόπου συνήχησης μελωδικής γραμμής και ισοκρατήματος. Κεντρικό πρόσωπο της περιόδου αυτής είναι ο Φαναριώτης Αρχιμανδρίτης Γερμανός Αφθονίδης, πρόεδρος της επιτροπής. Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πληροφορία, που αφορά και στον Γερμανό, μας παραχώρησε ευγενικά ο πρωτοψάλτης και ερευνητής Κώστας Μάρκος. Σε κείμενο του γνωστού Γάλλου μουσικού Bourgault‐Ducoudray, τη μετάφραση του οποίου θα εκδώσει προσεχώς ο Κ. Μάρκος, αναφέρεται ότι ο: Ducoudray, σε επανειλημμένες συναντήσεις και συζητήσεις με τον Αρχιμανδρίτη Γερμανό Αφθονίδη, ερεύνησαν τη δυνατότητα κάποιας συνοδείας της μελωδικής γραμμής Ο Ducoudray πρότεινε ορισμένες λύσεις, χωρίς αποτέλεσμα όμως, επειδή δεν γίνονταν αποδεκτές από τον Αρχιμανδρίτη Γερμανό. Στο τέλος ο Γάλλος μουσικός πρότεινε στον Αρχιμανδρίτη Γερμανό δύο συνηχήσεις τις οποίες ο Γερμανός αποδέχθηκε και τις ονόμασαν, για την πρωτόγονη απλότητα τους συνηχήσεις (deux  harmonisations) με το χαρακτηρισμό διπλό ίσον. Δεν έχω άλλες πληροφορίες για την τύχη της εργασίας αυτής, αλλά, πιθανότατα, να υπάρχει σ’ αυτήν η αφετηρία της διπλής βοηθητικής ή συνηχητικής γραμμής που καλλιεργεί ο Κωνσταντίνος Ψάχος όταν έρχεται από την Κωναταντινούπολη στην Αθήνα, πρώτος καθηγητής της νεοσύστατης σχολής βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής του Ωδείου Αθηνών (1904).</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στη βοηθητική ή συνηχητική γραμμή του Κ. Ψάχου, μπορούμε να κάνουμε τις εξής παρατηρήσεις:<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <a href="http://www.pemptousia.gr/wp-content/uploads/2016/01/psaxos1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="psaxos1" border="0" height="320" src="http://www.pemptousia.gr/wp-content/uploads/2016/01/psaxos1.jpg" width="215" /></a><span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Διπλασιάζει σε ταυτοφωνία ή επταφωνία τμήματα της μελωδίας, με αποτέλεσμα το ίσον να βρίσκεται στη μέση, ή η μελωδία να κινείται πάνω ή εκατέρωθεν του ίσου. Όταν κινείται η δεύτερη φωνή, η τρίτη κάνει ίσον και αντιστρόφως, όταν κινείται η τρίτη, το ίσον μετατίθεται στη δεύτερη. Στην  περίπτωση αυτή οι δύο φωνές ψάλλουν σε ταυτοφωνία και η τρίτη κρατάει το ίσον.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> Στην  περίπτωση αυτή οι δύο φωνές ψάλλουν σε ταυτοφωνία και η τρίτη κρατάει το ίσον.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Και   οι τρεις φωνές ψάλλουν σε ταυτοφωνία χωρίς ισοκράτημα.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Αυτές οι περιπτώσεις παρατηρούνται και στα συλλαβικά, αλλά και στα μελισματικά μέλη. Ιδιαιτέρως, τώρα, τα μελισματικά μέλη παρουσιάζουν μια διαφοροποίηση στις μελωδικές γραμμές που προσφέρονται για κολοφώνια. Στην περίπτωση αυτή το ίσον βαστάζεται από τη δεύτερη και τρίτη φωνή σε ταυτοφωνία ή σε διπλό ίσον. Η μελέτη σε βάθος του συστήματος της οκτωηχίας, αλλά και της ενέργειας των σημαδιών, οδήγησε τον Σίμωνα Καρά στο χτίσιμο μιας διδασκαλίας που δίνει σαφείς» ολοκληρωμένες και αιτιολογημένες απαντήσεις και στο θέμα που εξετάζουμε. Γενικά θα μπορούσα να παρατηρήσω ότι το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, η τάση για κάποιον εμπλουτισμό του ισοκράτηματος, προκειμένου η μονόφωνη μουσική μας να αντιπαρατεθεί και ν’ αντιμετωπίσει την ακμάζουσα την περίοδο εκείνη πολυφωνία, είναι αρκετά έντονη. Και ο Σίμων Καράς διανύει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ένα μακρύ δρόμο από την πρώτη ηχογράφηση του 1930 (από την Μέλπω Μερλιέ), ως τη διατύπωση της διδασκαλίας του, για το ισοκράτημα, βάσει του συστήματος των ήχων και της ενέργειας των σημαδιών. Η λειτουργία του διπλού ισοκρατήματος, όπως το ονομάζει, είναι διαφορετική από τη συνηχητική γραμμή του Ψάχου. Το διπλό ιοοκράτημα του Σίμωνος Καρά λειτουργεί όταν υπάρχουν κοινοί φθόγγοι κατά τη μετάβαση από ήχο σε ήχο με συνημμένα τετράχορδα (λόγου χάρη στις περιπτώσεις διαδοχής του έσω πρώτου, ή του πλαγίου του δευτέρου με τον παπαδικό άγια). Η οποιαδήποτε αλλαγή του ισοκρατήματος πρέπει να ακολουθεί τη μουσική φράση από την αρχή της, πράγμα που αρκετές φορές δεν είναι τόσο ευδιάκριτο και τόσο εύκολο. Ιδίως στις περιπτώσεις όπου μια μουσική γραμμή μπορεί να ανήκει στον ένα ή στον άλλο ήχο, αναλόγως προς τη μελώδησή της, με τα χαρακτηριστικά στοιχεία του ενός ή του άλλου ήχου. Η δομή επίσης των μελών παίζει σημαντικό ρόλο ως προς τη θέση του ισοκρατήματος. Στο “θεωρητικόν” του Σίμωνος Καρά υπάρχει λεπτομερής διδασκαλία για τα ισοκρατήματα όλων των ήχων, όπου μπορεί κάποιος να κατατοπιστεί καλύτερα.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η σημερινή πρακτική της ψαλμωδίας παρουσιάζεται εντελώς αντιφατική ως προς το ισοκράτημα. Από το ένα μέρος υπάρχει διάθεση για μελέτη, έρευνα και πορεία σύμφωνα με όλους τους κανόνες του μουσικού μας συστήματος. Από το άλλο πάλι, παρατηρεί κάποιος μια προχειρότητα και προσαρμογή στα ήδη υπάρχοντα αδιέξοδα παιδείας και γνώσης. Το χειρότερο οπʹ όλα είναι η αντιμετώπιση του ισοκρατήματος με τη λογική της ευρωπαϊκής μουσικής και της κάθετης αρμονίας, που δεν έχει καμιά σχέση με το μουσικό μας σύστημα. Και το ακόμη χειρότερο, η επίδραση αυτής της λογικής σε εντελώς πρακτικό επίπεδο, στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει γνώση της ευρωπαϊκής μουσικής, αλλά μια σημερινή αισθητική αντίληψη, που επηρεάζεται από δυτικό ή και ανατολικά πρότυπα και παραμένει δέσμιο σε τυποποιημένα ακούσματα, που δεν υπολογίζουν ούτε το σύστημα των ήχων ούτε τις ενέργειες των σημαδιών. Η μελέτη σε βάθος, η πλήρης γνώση της δομής και της λειτουργίας του συστήματος της οκτωηχίας, αλλά και της ενέργειας των σημαδιών είναι απαραίτητη για μια τεκμηριωμένη καταγραφή του ισοκρατήματος.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Αυτές οι περιπτώσεις παρατηρούνται και στα συλλαβικά, αλλά και στα μελισματικά μέλη. Ιδιαιτέρως, τώρα, τα μελισματικά μέλη παρουσιάζουν μια διαφοροποίηση στις μελωδικές γραμμές που προσφέρονται για κολοφώνια. Στην περίπτωση αυτή το ίσον βαστάζεται από τη δεύτερη και τρίτη φωνή σε ταυτοφωνία ή σε διπλό ίσον.Η μελέτη σε βάθος του συστήματος της οκτωηχίας, αλλά και της ενέργειας των σημαδιών, οδήγησε τον Σίμωνα Καρά στο χτίσιμο μιας διδασκαλίας που δίνει σαφείς» ολοκληρωμένες και αιτιολογημένες απαντήσεις και στο θέμα που εξετάζουμε. Γενικά θα μπορούσα να παρατηρήσω ότι το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, η τάση για κάποιον εμπλουτισμό του ισοκράτηματος, προκειμένου η μονόφωνη μουσική μας να αντιπαρατεθεί και ν’ αντιμετωπίσει την ακμάζουσα την περίοδο εκείνη πολυφωνία, είναι αρκετά έντονη.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.pemptousia.gr/wp-content/uploads/2016/01/simon1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="simon1" border="0" height="292" src="http://www.pemptousia.gr/wp-content/uploads/2016/01/simon1.jpg" width="320" /></a></div> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> Και ο Σίμων Καράς διανύει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ένα μακρύ δρόμο από την πρώτη ηχογράφηση του 1930 (από την Μέλπω Μερλιέ), ως τη διατύπωση της διδασκαλίας του, για το ισοκράτημα, βάσει του συστήματος των ήχων και της ενέργειας των σημαδιών. Η λειτουργία του διπλού ισοκρατήματος, όπως το ονομάζει, είναι διαφορετική από τη συνηχητική γραμμή του Ψάχου. Το διπλό ιοοκράτημα του Σίμωνος Καρά λειτουργεί όταν υπάρχουν κοινοί φθόγγοι κατά τη μετάβαση από ήχο σε ήχο με συνημμένα τετράχορδα (λόγου χάρη στις περιπτώσεις διαδοχής του έσω πρώτου, ή του πλαγίου του δευτέρου με τον παπαδικό άγια). Η οποιαδήποτε αλλαγή του ισοκρατήματος πρέπει να ακολουθεί τη μουσική φράση από την αρχή της, πράγμα που αρκετές φορές δεν είναι τόσο ευδιάκριτο και τόσο εύκολο. Ιδίως στις περιπτώσεις όπου μια μουσική γραμμή μπορεί να ανήκει στον ένα ή στον άλλο ήχο, αναλόγως προς τη μελώδησή της, με τα χαρακτηριστικά στοιχεία του ενός ή του άλλου ήχου. Η δομή επίσης των μελών παίζει σημαντικό ρόλο ως προς τη θέση του ισοκρατήματος. Στο “θεωρητικόν” του Σίμωνος Καρά υπάρχει λεπτομερής διδασκαλία για τα ισοκρατήματα όλων των ήχων, όπου μπορεί κάποιος να κατατοπιστεί καλύτερα.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "palatino linotype" , "serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> Η σημερινή πρακτική της ψαλμωδίας παρουσιάζεται εντελώς αντιφατική ως προς το ισοκράτημα. Από το ένα μέρος υπάρχει η διάθεση για μελέτη, έρευνα και πορεία σύμφωνα με όλους τους κανόνες του μουσικού μας συστήματος. Από το άλλο πάλι, παρατηρεί κάποιος μια προχειρότητα και προσαρμογή στα ήδη υπάρχοντα αδιέξοδα παιδείας και γνώσης. Το χειρότερο οπʹ όλα είναι η αντιμετώπιση του ισοκρατήματος με τη λογική της ευρωπαϊκής μουσικής και της κάθετης αρμονίας, που δεν έχει καμιά σχέση με το μουσικό μας σύστημα. Και το ακόμη χειρότερο, η επίδραση αυτής της λογικής σε εντελώς πρακτικό επίπεδο, στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει γνώση της ευρωπαϊκής μουσικής, αλλά μια σημερινή αισθητική αντίληψη, που επηρεάζεται από δυτικό ή και ανατολικά πρότυπα και παραμένει δέσμιο σε τυποποιημένα ακούσματα, που δεν υπολογίζουν ούτε το σύστημα των ήχων ούτε τις ενέργειες των σημαδιών. Η μελέτη σε βάθος, η πλήρης γνώση της δομής και της λειτουργίας του συστήματος της οκτωηχίας, αλλά και της ενέργειας των σημαδιών είναι απαραίτητη για μια τεκμηριωμένη καταγραφή του ισοκρατήματος.<o:p></o:p></span></div> </div>

Η τεχνική του ισοκρατήματος στη νεώτερη μουσική πράξη

pemptousia.gr Το κείμενο που ακολουθεί βασίζεται στην ανέκδοτη ομότιτλη ανακοίνωση του υπογράφοντος στη μουσικολογική σύναξη “Βυζαντι...

Διαβάστε περισσότερα »

Θρασύβουλος Στανίτσας, μία μεγάλη μορφή στην Βυζαντινή Μουσική

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> ec-patr.net<br /> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <a href="http://www.ec-patr.net/img/stanitsas1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Photo" border="0" height="400" src="http://www.ec-patr.net/img/stanitsas1.jpg" style="text-align: left;" width="268" /></a><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Ο Θρασύβουλος Στανίτσας γεννήθηκε στὰ Ψωμαθειὰ τῆς Πόλης, τὸ ἔτος 1910 (κατ᾽ ἄλλους 1907).. Τὴν πρώτη μουσική του κατάρτιση τὴν πῆρε ἀπὸ τὸν θεῖό του Δημήτριο Θεραπειανό. </span></b>Στὴ συνέχεια μαθήτευσε κοντὰ στοὺς Μιχαὴλ Χατζηαθανασίου, Δημήτριο Βουτσινᾶ, Γιάγγο Βασιλειάδη καὶ Ἰωάννη Παλάση.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἔψαλλε σὲ διαφόρους ναοὺς τῆς Πόλης· στὰ Ψωμαθειά, στὸν Ἅγιο Μηνᾶ, στὴ Θεία Ἀνάληψη, στὸν Ἅγιο Κωνσταντῖνο, καὶ στὸ Γαλατᾶ, στὸν Ἁγ. Νικόλαο, ἀριστερός, μὲ δεξιὸ τὸν Παλάση.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Κατὰ τὸ ἔτος 1939, ὅταν ὁ Λαμπαδάριος Κων. Πρίγγος διεδέχθη τὸν λόγῳ γήρατος ἀποχωρήσαντα Πρωτοψάλτη Ἰάκωβο Ναυπλιώτη, ἐκλήθη ἔξωθεν ὁ Στανίτσας ὡς ὁ καταλληλότερος νὰ ἀναλάβῃ ἀπὸ 1ης Μαρτίου τοῦ ἰδίου ἔτους τὴν θέση τοῦ Ἄρχοντος Λαμπαδαρίου τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ὁ Θρασύβουλος Στανίτσας πολλὲς δυσκολίες συνήντησε, ὅπως ὁμολογεῖ καὶ ὁ ἴδιος, καὶ πολλὲς προσπάθειες κατέβαλε μέχρις ὅτου γνωρίσει τὰ μαθήματα ποὺ ψάλλονται κατὰ τὴν παράδοση μέσα στὸν Πατριαρχικὸ Ναό, ὡς ἔξωθεν κληθεὶς ἀπ᾽ εὐθείας στὴ θέση τοῦ Λαμπαδαρίου. Λέγεται μάλιστα ὅτι ὁ ἀείμνηστος Ἀναστάσιος Μιχαηλίδης, γνωστὸς μὲ τὸ χαρακτηριστικὸ «ὁ σομπατζής», ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός του, ποὺ ἦταν Α´ Δομέστικος ἐπὶ Ἰακώβου Ναυπλιώτου, τὸν προετοίμαζε κάθε ἑβδομάδα στὰ μαθήματα ποὺ ἐπρόκειτο νὰ ψάλλῃ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἔτσι φαίνεται συνέβαινε καὶ παλαιότερα μὲ τοὺς ἔξωθεν κληθέντας στὸν Πατριαρχικὸ Ναό. Σχετικὰ ὁ Ἄγγελος Βουδούρης (Καθηγητὴς τῶν Θρησκευτικῶν καὶ Α´ Δομέστικος τοῦ Πατρ. Ναοῦ γράφει σὲ ἄρθρο του στὴν Ὀρθοδοξία, τὸ ἔτος 1937, τὰ ἑξῆς· «Οἱ διὰ τὴν θέσιν τοῦ Πρωτοψάλτου (καὶ Λαμπαδαρίου) τοῦ Πατριαρχικοῦ Ναοῦ ἔξωθεν προσληφθέντες συνήντων μεγάλην δυσχέρειαν εἰς τὴν πατριαρχικὴν ψαλμῳδίαν, δυσχέρειαν, ἣν δυσκόλως παρέκαμπτον, ὄντες ὑποχρεωμένοι κατὰ τὸν χρόνον τῆς Πρωτοψαλτίας αὐτῶν νὰ διευθύνωνται καὶ νὰ ῥυμουλκῶνται ἐν τῷ ψάλλειν ὑπὸ τῶν Λαμπαδαρίων καὶ τῶν Δομεστίκων τοῦ Ναοῦ, ὅπως τοῦτο συνέβαινεν εἰς τοὺς ἀμέσως γενομένους Πρωτοψάλτας Σταυράκην Γρηγοριάδην (1866) καὶ Γεώργιον Βιολάκην (1876)».]<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img src="http://www.e-kere.gr/images/viografika/org/stanitsas.jpg" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b>Ὅμως, ὁ Στανίτσας πολὺ σύντομα ἀνεδείχθη ἀντάξιος διάδοχος τῆς θέσεως τῶν προκατόχων του. Μὲ τὴν ἐπιμέλειά του, μὲ τὴν διακρίνουσα αὐτὸν ἱκανότητα καὶ μὲ τὴν καλλιφωνία του, ἡ φήμη του διαδόθηκέ σὲ ὅλη τὴν Πόλη, ἰδιαίτερα μὲ τὶς ἐπιτυχίες του στὸ «Σὲ ὑμνοῦμεν», στὰ «Κοινωνικά» καὶ πρὸ πάντων στὸ «Τροπάριο τῆς Κασσιανῆς», ποὺ ἐκαλεῖτο νὰ ψάλλῃ μετὰ τὸ Πατριαρχεῖο καὶ σὲ ἄλλους Ναοὺς τῆς Πόλης «σεπτῇ πατριαρχικῇ κελεύσει». </b>Ὁ Στανίτσας διετέλεσε Λαμπαδάριος ἐπὶ μία εἰκοσαετία ἀπέναντι στὸν Κων. Πρίγγο καὶ ἔτσι ἀπεῤῥόφησε ὅλη τὴν τέχνη καὶ τὴν μαεστρία ἐκείνου. Ὁ Στανίτσας, ὕστερα ἀπὸ μακροχρόνια ἀσθένεια τοῦ προκατόχου του Κωνσταντίνου Πρίγγου, κατὰ τὸ ἔτος 1960, προήχθη ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα τὸν Α´, σὲ Ἄρχοντα Πρωτοψάλτη τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἡ δὲ χειροθεσία του ἔγινε τὴν Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως τοῦ ἔτους 1961. Δυστυχῶς ὅμως δὲν ἀξιώθηκε γιὰ πολὺ νὰ παραμείνῃ στὸν Πατριαρχικὸ Ναό, ὡς Πρωτοψάλτης, ἀπελαθεὶς τὸ ἔτος 1964, λόγῳ τῆς γνωστῆς πολιτικῆς τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως γιὰ τὸ Κυπριακό, ποὺ ἀπέλασε τότε τριάντα χιλιάδες Ἕλληνες ὑπηκόους ἐγκατεστημένους στὴν Κωνσταντινούπολη. Στὴ συνέχεια ἦλθε ὁ Στανίτσας στὴν Ἑλλάδα καὶ ἐγκατεστάθηκε γιὰ ἕνα χρόνο στὴ Χίο, ὅπου ἔψαλλε σχεδόν σὲ ὅλο τὸ νησί. <b>Ἔπειτα φεύγει γιὰ δύο μῆνες στὴ Βηρυττό, καὶ ἀπὸ τὸ ἔτος 1966 διορίζεται πλέον μόνιμα στὸν Ἅγιο Δημήτριο Ἀμπελοκήπων, στὴν Ἀθήνα, καὶ δημιουργεῖ παράδοση μέχρι τῆς συνταξιοδοτήσεώς του, τὸ ἔτος 1981, ἐνῷ ἐν τῷ μεταξύ, τὸ ἔτος 1967, πηγαίνει γιὰ τρισήμισυ μῆνες στὴν Ἀμερική. Γενικὰ δέ, ἔψαλλε περιοδικὰ σὲ ὅλη τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπικράτεια.</b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τὸ ἐκδοτικὸ ἔργο τοῦ Θρ. Στανίτσα<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ὁ Στανίτσας συνέχισε τὸ ἔργο τοῦ Πρίγγου καὶ στὸν συγγραφικὸ τομέα καὶ ἐξέδωκε, τὸ ἔτος 1969, τὸ ἔργο του «Μουσικὸν Τριῴδιον». Ἔτσι, μᾶς παρέδωσε ὅ,τι παρέλαβε ἀπὸ τὴν Πατριαρχικὴ Παράδοση, συμπληρώνοντας τὸ Ἀναστασιματάριο, τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα καὶ τὴν «Μουσικὴ Κυψέλη» τοῦ Πρίγγου, ποὺ εἶχαν ἤδη ἐκδοθεῖ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀπὸ τὶς μουσικὲς συνθέσεις τοῦ Στανίτσα διακρίνονται τὰ δύο Δύναμις «Ἅγιος ὁ Θεός» καὶ «Tὸν Σταυρόν Σου», Χερουβικά, Κοινωνικά, τὰ Λειτουργικὰ σὲ δευτερόπρωτο, τὰ «Χαῖρε Νύμφη» καὶ «Ἀλληλούϊα» τῶν Χαιρετισμῶν σὲ πλ. α´, ὁ Κανὼν τοῦ Ἀκαθίστου, καὶ ἄλλα.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀπὸ δίσκους τοῦ Θρ. Στανίτσα ἔχουμε<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Μία παλαιὰ ἐγγραφὴ στὴν Πόλη μὲ τὸ «Σὲ ὑμνοῦμεν» τοῦ πλ. α´, καὶ τὸ «Ἄξιόν ἐστι», τὸ Πατριαρχικό.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Μικρὸ δίσκο, τῶν 33ῶν στροφῶν, μὲ τὴ Χορωδία τῶν Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως, ὑπὸ τὴν διεύθυνσή του καὶ μὲ μονῳδίες του, στὸ «Σὲ ὑμνοῦμεν» σὲ ἦχο πλ. δ´, καὶ τὸ «Κολληθείη», ποὺ συνοδεύει τὸ λεύκωμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους «Ἄθως» τοῦ Χρυσοστόμου Ντάμ.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τρεῖς σειρὲς δίσκων τοῦ «Ἱδρύματος Βυζαντινῆς Μουσικολογίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», ποὺ διευθύνει τὴν Χορῳδία Ἱεροψαλτῶν Ἑλλάδος, μὲ ὡρισμένες μονῳδίες, ὅπου παρουσιάζονται ὁ Πέτρος Πελοποννήσιος, ὁ Γρηγόριος Πρωτοψάλτης καὶ ὁ Πέτρος Μπερεκέτης, πρωτοτυπώντας στὶς εἰσαγωγὲς τραγουδιῶν τοῦ Γρηγορίου μὲ παραλλαγή. Δύο κασσέτες ἀπὸ τὴν Συναυλία τῶν Βρυξελλῶν.<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Καὶ τέλος, δίσκος, ποὺ συνοδεύει τὸ βιβλίο τοῦ Μανώλη Χατζηγιακουμὴ «Μουσικὰ χειρόγραφα Τουρκοκρατίας 1453 – 1820, Ἀθῆναι 1980», ποὺ ἐξέδωκε ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα Ἑλλάδος.<o:p></o:p></span></li> </ul> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀπὸ χορῳδίες ὁ Στανίτσας ἔχει παρουσιάσει, ὑπὸ τὴν διεύθυνσή του, τὴν Χορωδία τῶν Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως γιὰ τὸ Ἰωβηλαῖο τοῦ Πρίγγου στὴν Αἴθουσα τοῦ Ἀθλητικοῦ Συλλόγου Πέραν, τὸ ἔτος 1962, καὶ στὴν Γαλλικὴ αἴθουσα Union Francais, τὸ ἔτος 1963. Ἐπίσης, στὴν Ἑλλάδα, παρουσίασε καὶ διηύθυνε τὴ Χορωδία Ἱεροψαλτῶν Ἑλλάδος σὲ συναυλίες στὴ Λυρικὴ Σκηνὴ (26.1.1970), στὸ Hilton (17.4.1970), στὸν «Παρνασσό» (20.10.1971 καὶ 2.4.1972), στὸ Θέατρο «Ρέξ» (9.6.1972), στὸ Δημοτικὸ Θέατρο Πειραιῶς (15.4.1973). Ἀκόμη δὲ καὶ σὲ ἄλλες ἐμφανίσεις, ὅπως στὴν Παλαιὰ Βουλή, στὸ Μνημόσυνο τοῦ Αὐτοκράτορα Παλαιολόγου (29.5.1970), στὴν Ἀρχαιολoγικὴ Ἑταιρεία (27.1.1971), καὶ σὲ διάφορες ἄλλες τελετὲς τοῦ Συλλόγου «Νέος Κύκλος Κωνσταντινουπολιτῶν».<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀκόμη ὁ Στανίτσας πέραν ἀπὸ τὶς ἐμφανίσεις του αὐτὲς στὴν Ἑλλάδα παίρνει καὶ οἰκουμενικὸ χαρακτῆρα καὶ παρουσιάζει καὶ στὸ ἐξωτερικὸ σπουδαῖες ἐμφανίσεις χορωδίας καὶ προβολῆς τῆς γνησίας Βυζαντινῆς μουσικῆς. Ἔτσι, ἐπισκέπτεται δύο φορὲς τὸ Λονδῖνο, τὸν δὲ Μάϊο τοῦ 1971, γιὰ τρίτη φορά, κατόπιν προσκλήσεως, καὶ λαμβάνει μέρος στὸ «Φεστιβὰλ Μπάχ». Τὸ ἔτος 1975, πηγαίνει στὴ Ῥωσία. Στὸ Βέλγιο πηγαίνει τρεῖς φορές, καὶ τὸν Νοέμβριο τοῦ 1979 παρουσιάζεται στὶς πόλεις Βρυξέλλες, Γάνδη καὶ Λουβαίν. Περιοδεύει ἀκόμη στὴν Ἑλβετία. Καὶ τέλος ψάλλει στὸ ἱστορικὸ γεγονὸς τῆς ἐπιδόσεως τοῦ «Τόμου ἀγάπης» πρὸς τὸν Πάπα, μέσα στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Λατερανοῦ στὴ Ῥώμη, παρουσίᾳ τοῦ Πάπα καὶ τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου, τὸ ἔτος 1972.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Φωνοληψίες τοῦ Στανίτσα βρίσκονται στὸ Σύνδεσμο Φίλων Βυζαντινῆς Μουσικῆς, πρὸς διάδοση τοῦ γνησίου Πατριαρχικοῦ Ὕφους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ζωντανὲς ἠχογραφήσεις, στὰ χέρια πολλῶν φιλομούσων, καθὼς σὲ κάθε Θεία Λειτουργία ἢ Ἀκολουθία συγκεντρώνονταν 5-10 μαγνητόφωνα γύρω ἀπὸ τὸ Ἀναλόγιο του ὅλα τὰ ἔτη.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ὁ Στανίτσας ἀνέδειξε πολλοὺς μαθητάς. Ἀναφέρουμε ἀπὸ ὅσους εἴμαστε σὲ θέση νὰ γνωρίζουμε, τὸν Βασίλειο Ἐμμανουηλίδη, π. Ἄρχοντα Λαμπαδάριο τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τὸν Χρῆστο Δήμου, τὸν Μέγα Πρωτοπρεσβύτερο τοῦ Οἰκ. Θρόνου Γεώργιο Τσέτση, Μόνιμο Ἀντιπρόσωπο τοῦ Πατριαρχείου στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν στὴ Γενεύη, τὸν Οἰκονόμο π. Ἰωάννη Καμαλακίδη, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο π. Γρηγόριο Νάκο, τὸν Ἀνδρέα Πετρόχειλο καὶ τὸν Δημοσθένη Παϊκόπουλο, Δομεστίκους του καὶ διακεκριμένους Πρωτοψάλτας, τὸν Γεώργιο Τσαούση, ἱδρυτὴ καὶ χοράρχη τοῦ Συλλόγου μας, μὲ τὸν ὁποῖο συνεργάσθηκε ὁ Στανίτσας ἐπὶ μακρὸν πάνω στὰ μαθήματα τῶν ἐκδόσεών του, τὸν Λυκοῦργο Πετρίδη, τὸν Δημ. Ἰωαννίδη, τὸν Διονύσιο Γοῦτσε, τὸν Κων. Ζαρακοβίτη, τὸν Παῦλο Φορτωμᾶ, τὸν Ν. Γιάννου καὶ τέλος τὸν Λαμπαδάριο καὶ διάδοχό του Εὐάγγελο Μένεγγα.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀκόμη μαθητὲς καὶ θαυμαστὲς του ἵδρυσαν μουσικὸ σύλλογο στὴν Ἀττικὴ μὲ τὸ ὄνομα «Θρασύβουλος Στανίτσας», καθὼς ἐπίσης καὶ στὴ Σπάρτη, ὅπου λειτουργεῖ Σχολὴ Βυζαντινῆς Μουσικῆς μὲ τὸ ὄνομά του.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ὁ Στανίτσας ἀπεβίωσε στὶς 18 Αὐγούστου τοῦ 1987. Κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς κηδείας του στὸν Ἅγιο Δημήτριο Ἀμπελοκήπων (24.8.1987), ἡ σορός του ἦταν σὲ παλλαϊκό προσκύνημα ἱεροψαλτῶν, κληρικῶν καὶ κόσμου πιστῶν. Στὸν ἐπικήδειο ποὺ ἐξεφώνησε ὁ Ἐκπρόσωπος τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου Δημητρίου Μητροπολίτης Σταυρουπόλεως Μάξιμος, Σχολάρχης τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Χαλκῆς, ἀνέφερε ὅτι «μία κέδρος τῆς παρ᾽ ἡμῖν μουσικῆς ἐξηράνθη, ὁ μύστης τῆς πατρώας ἡμῶν Βυζ. Μουσικῆς ἐξεμέτρησε τὸ ζῆν, ἡ πολύφθογγος λύρα ἐσίγησε, ἐκάμφθη ὑπὸ τὸ βάρος τῆς ἐπαράτου νόσου, ᾄδων καὶ ψάλλων σχεδὸν μέχρι τῆς τελευταίας του ἀναπνοῆς ....».<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Αὐτὸς λοιπὸν ἦταν ὁ Στανίτσας, ὁ ἐπὶ εἰκοσαετίαν Λαμπαδάριος τοῦ Πρίγγου, καὶ ἐν συνεχείᾳ Ἄρχων Πρωτοψάλτης τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ποὺ οἱ αἰῶνες θὰ μιλοῦν καὶ θὰ τραγουδοῦν τὸ ὄνομά του μαζὶ μὲ τοὺς μεγάλους πρωτοψάλτες τῆς ἱστορίας τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">ὑπὸ τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Σεραφεὶμ Φαράσογλου</span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Παρακάτω ο Θρ.Στανίτσας ψάλει τον απολυτίκιον ''Τον Συνάναρχον Λόγον''</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div> </div> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="410" src="https://www.youtube.com/embed/k8cdevJr2CI" width="740"></iframe></div>

Θρασύβουλος Στανίτσας, μία μεγάλη μορφή στην Βυζαντινή Μουσική

ec-patr.net Ο Θρασύβουλος Στανίτσας γεννήθηκε στὰ Ψωμαθειὰ τῆς Πόλης, τὸ ἔτος 1910 (κατ᾽ ἄλλους 1907).. Τὴν πρώτη μουσική του κατάρτιση ...

Διαβάστε περισσότερα »

Αναστάσιμα Ευλογητάρια( Ψάλει ο αείμνηστος μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="410" src="https://www.youtube.com/embed/-PkwGmE7D3g" width="740"></iframe><br /> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τα <b>Αναστάσιμα Ευλογητάρια </b>(ήχος πλ. α' Κε) του Πέτρου Πελοποννησίου όπως τα έψαλε ο αείμνηστος<b> Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος</b> στο πρόγραμμα ηχογραφήσεων του Μανόλη Χατζηγιακουμή.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Περιλαμβάνονται στην 2η Ανθολογία της εκδοτικής σειράς <i>Μνημεία Εκκλησιαστικής Μουσικής</i>(<i>Κέντρο Ερευνών και Εκδόσεων</i>, Αθήνα 2000).<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τα <i>Ευλογητάρια</i> αυτά ψάλλονται (όπως και η πρώτη σειρά των Ευλογηταρίων του Πέτρου) κατά την Ακολουθία του Επιταφίου (Όρθρος Μ. Σαββάτου), αλλά και στον Όρθρο των Κυριακών του ενιαυτού.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ο Μ. Χατζηγιακουμής θεωρεί το μέλος <i>"αριστουργηματικό"</i></span></b><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> και σημειώνει τα χαρακτηριστικά του: <i>"Αργό ειρμολογικό, εύρυθμο και ηδύ, στο εξαγγελτικό ήθος του αρχαίου πλαγίου πρώτου τετραφώνου ήχου, αποτελεί λαμπρή μελική επένδυση σε κείμενα, στα οποία κυριαρχούν ρεαλιστικοί ποιητικοί τόνοι και το μεγάλο μήνυμα της Αναστάσεως".</i><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><i><br /></i></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Η ερμηνεία του Πατρών Νικοδήμου είναι εδώ ανάλογη του Αναστασίμου μηνύματος. Πανηγυρική, μεγαλοπρεπής, στιβαρή. Μια ερμηνεία που δίνει τα κλειδιά για την κατά το δυνατόν εξήγηση του παραδόξου: πώς ο θάνατος πατείται θανάτω!<br /><br /><br /><o:p></o:p></span><br /> <img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLMPkuHIxYIxwUo5lEMBOnSusoKiUkdv-62DgpIMou5CTHRcVOWxaTNC4nXva-c8trthRNlu1n4HR1kqaP82eHxa1-_DvHZZbPaziiHCXRgOzcicEL0WZ-mPShTkZW7YzFgaPqWJh8tCa1/s1600/Patrwn+Nikodimos.jpg" /><br /> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">-Ευλογητός εί, Κύριε, δίδαξόν με τά δικαιώματά σου.<br /> <br /> Τών Αγγέλων ο δήμος, κατεπλάγη ορών σε, εν νεκροίς λογισθέντα, τού θανάτου<br /> δέ Σωτήρ, τήν ισχύν καθελόντα, καί σύν εαυτώ τόν Αδάμ εγείραντα, καί εξ Άδου<br /> πάντας ελευθερώσαντα.<br /> <br /> -Ευλογητός εί, Κύριε, δίδαξόν με τά δικαιώματά σου.<br /> <br /> Τί τά μύρα, συμπαθώς τοίς δάκρυσιν, ώ Μαθήτριαι κιρνάτε; ο αστράπτων εν τώ<br /> τάφω Άγγελος, προσεφθέγγετο ταίς Μυροφόροις, Ίδετε υμείς τόν τάφον καί ήσθητε,<br /> ο Σωτήρ γάρ εξανέστη τού μνήματος.<br /> <br /> -Ευλογητός εί, Κύριε, δίδαξόν με τά δικαιώματά σου,<br /> <br /> Λίαν πρωί, Μυροφόροι έδραμον, πρός τό μνήμά σου θρηνολογούσαι, αλλ' επέστη,<br /> πρός αυτάς ο Άγγελος, καί είπε, θρήνου ο καιρός πέπαυται, μή κλαίετε, τήν Ανάστασιν<br /> δέ, Αποστόλοις είπατε.<br /> <br /> -Ευλογητός εί, Κύριε, δίδαξόν με τά δικαιώματά σου,<br /> <br /> Μυροφόροι γυναίκες, μετά μύρων ελθούσαι, πρός τό μνήμά σου, Σώτερ ενηχούντο.<br /> Αγγέλου τρανώς, πρός αυτάς φθεγγομένου. Τί μετά νεκρών, τόν ζώντα λογίζεσθε; ώς<br /> Θεός γάρ, εξανέστη τού μνήματος.<br /> <br /> Δόξα... Τριαδικόν<br /> <br /> Προσκυνούμεν Πατέρα, καί τόν τούτου Υιόν τε, καί τό Άγιον Πνεύμα, τήν Αγίαν<br /> Τριάδα, εν μιά τή ουσία, σύν τοίς Σεραφείμ, κράζοντες τό, Άγιος, Άγιος, Άγιος εί,<br /> Κύριε.<br /> <br /> Καί νύν... Θεοτοκίον<br /> <br /> Ζωοδότην τεκούσα, ελυτρώσω Παρθένε, τόν Αδάμ αμαρτίας, χαρμονήν δέ τή Εύα,<br /> αντί λύπης παρέσχες, ρεύσαντα ζωής, ίθυνε πρός ταύτην δέ, ο εκ σού σαρκωθείς Θεός<br /> καί άνθρωπος.<br /> <br /> <br /> Αλληλούϊα, Αλληλούϊα, Αλληλούϊα. Δόξα σοι ο Θεός (εκ γ')<o:p></o:p></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span> </div> </div> </div>

Αναστάσιμα Ευλογητάρια( Ψάλει ο αείμνηστος μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος)

Τα  Αναστάσιμα Ευλογητάρια  (ήχος πλ. α' Κε) του Πέτρου Πελοποννησίου όπως τα έψαλε ο αείμνηστος  Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος  στ...

Διαβάστε περισσότερα »

Συνοπτική Ιστορία της Βυζαντινής Μουσικής : Από την Αρχαία Εκκλησία εως τις μέρες μας

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> users.uoa.gr<br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img height="426" src="http://www.musicheaven.gr/html/images/stories/2014/1419805189.jpg" style="text-align: left;" width="640" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Μὲ τὸν ὅρο Ἑλληνικὴ Βυζαντινὴ μουσικὴ ἐννοεῖται ἡ μουσικὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἔχει μὲν τὶς βάσεις της στὴ μουσικὴ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, διαμορφώθηκε ὅμως κυρίως στὸ Βυζάντιο καὶ ἀποτέλεσε εἰδικὸ μελωδικὸ σύστημα τεχνοτροπίας. </span></b>Ὁ ὅρος «Βυζαντινὴ μουσική» παράγεται ἀπὸ τὸν ὅρο «Βυζάντιο», ὅπως ἐπεκράτησε βέβαια νὰ ὀνομάζεται πολὺ μεταγενέστερα ἀπὸ τὴν κατάλυσή του τὸ μεσαιωνικό μας κράτος, δηλαδὴ ἡ Ρωμανία, ποὺ εἶχε πρωτεύουσα τὴν Κωνσταντινούπολη. Στὴν μουσικὴ αὐτὴ μὲ τοὺς 8 ἤχους, τὴ δική της κλίμακα, παρασημαντικὴ καὶ τὶς ἰδιομορφίες της, ἡ ὁποία συνδέθηκε ἀναπόσπαστα μὲ τὴ λατρεία τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, μποροῦμε νὰ διακρίνουμε ἕξι περιόδους.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b>1η ΠΕΡΙΟΔΟΣ</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /><b><span style="color: blue;"> Ἀπὸ τοὺς πρώτους χρόνους τῆς Ἐκκλησίας μέχρι τὸν Μέγα Κωνσταντῖνο</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://puffin.creighton.edu/jesuit/icons/images/david_king.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://puffin.creighton.edu/jesuit/icons/images/david_king.jpg" style="text-align: left;" width="256" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἡ Ἐκκλησιαστικὴ Μουσικὴ κατὰ τοὺς τρεῖς πρώτους αἰῶνες συμπεραίνεται ὅτι ἦταν ἁπλὴ καὶ ἀπέριττη. Ἀπὸ μελωδικὴ ἄποψη ψάλλονταν ἀποσπάσματα ἀπὸ τοὺς ψαλμοὺς τοῦ Δαυὶδ καὶ ὕμνοι, ποὺ συνέθεταν οἱ πατέρες τὶς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Ἰουστίνος ὁ φιλόσοφος καὶ μάρτυρας, ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρέας καὶ ὁ ἱερὸς Ἀνατόλιος. Ἀπὸ τοὺς ὕμνους αὐτούς, λίγοι διασώθηκαν μέχρι σήμερα. Οἱ πατέρες δὲν ἀναφέρουν κανένα εἶδος ἐκκλησιαστικοῦ μουσικοῦ βιβλίου γιὰ αὐτὴ τὴν περίοδο. Ἐπίσης γνωρίζουμε ὅτι ἡ μετάδοση τῶν ὕμνων κατὰ τὴν διάρκεια τῶν τριῶν πρώτων χριστιανικῶν αἰώνων πρέπει νὰ ἦταν κυρίως προφορική. Ἡ μουσικὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τόσο τὴν περίοδο αὐτὴ ὅσο καὶ στὶς ἄλλες περιόδους ἦταν πάντοτε φωνητική, καθὼς ἀπαγορευόταν ἡ χρήση ὀργανικῆς μουσικῆς. Ἔτσι ποτὲ δὲν χρησιμοποιήθηκε στὴν Ἐκκλησία πολυφωνικὸ σύστημα ψαλμωδίας.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b>2η ΠΕΡΙΟΔΟΣ</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /><b><span style="color: blue;"> Ἀπὸ τὸ Μέγα Κωνσταντῖνο ἕως τὸν 12ο αἰῶνα</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <a href="https://itzikas.files.wordpress.com/2012/05/image001.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://itzikas.files.wordpress.com/2012/05/image001.jpg" style="text-align: left;" width="274" /></a><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀπὸ τὸ Μέγα Κωνσταντῖνο μέχρι τὴν ἐποχὴ τῶν μεγάλων ὑμνογράφων τοῦ 7ου-8ου αἰ. ποὺ τελειώνει γύρω στὸν 12ο αἰ. μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ ὑμνογραφικοῦ ἔργου γιὰ ὅλες τὶς ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας. Μετὰ τὴν ἀναγνώριση τοῦ χριστιανισμοῦ ἀπὸ τὸ Μέγα Κωνσταντῖνο καὶ τὸ τέλος τῶν διωγμῶν, ἡ θρησκευτικὴ μουσικὴ ἄρχισε νὰ χρησιμοποιεῖται συστηματικά. Ἔτσι, ἀποτέλεσε σπουδαῖο λατρευτικὸ στοιχεῖο. Οἱ ψαλμοὶ καὶ οἱ ὕμνοι ἀρχίζουν νὰ ψάλλονται ἀντιφωνικά, ἐνῶ χρησιμοποιεῖται καὶ ὁ «καθ᾿ ὑπακοήν» τρόπος ψαλμωδίας, ποὺ ὁ ἕνας «κατάρχει» τοῦ μέλους, δηλαδὴ ψάλλει μόνος του καὶ οἱ λοιποὶ ὑπηχοῦν. Ἡ μουσική, αὐτὴ τὴν περίοδο, ἄρχισε νὰ ἀναπτύσσεται ἐλεύθερα καὶ ἀβίαστα. Ἐπίσης σὲ αὐτὴ τὴν περίοδο, δροῦν πολλοὶ αἱρετικοί, τοὺς ὁποίους ἀντιμετώπιζαν μὲ ἀποτελεσματικὸ τρόπο οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτοὶ ἦταν: Ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ Ἐπίσκοπος Μεδιολάνων Ἀμβρόσιος, ὁ Ἐφραὶμ ὁ Σύρος καὶ οἱ συνεχιστὲς τοῦ ἔργου του Ἰσαὰκ ὁ Μέγας καὶ ὁ Ἐπίσκοπος Μεσοποταμίας Ἰάκωβος. Ἐπίσης σημαντικοὶ ὑμνογράφοι αὐτῆς τῆς περιόδου, ἦταν ὁ ὅσιος Ρωμανὸς ὁ Μελωδός, ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Κύριλλος, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ἀνατόλιος, ὁ Γρηγόριος ὁ Διάλογος Πάπας Ρώμης, ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ἐπίσκοπος Κρήτης, ὁ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ὁ Κοσμᾶς ὁ μελωδός, ὁ Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ Θεοφάνης ὁ Γραπτός, ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Σωφρόνιος, ὁ Γεώργιος Πισίδης, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γερμανὸς ὁ Ὁμολογητής, ὁ Λέων Βύζας ἢ Βυζάντιος, ὁ Ἀνδρέας Πυρρὸς ἢ Πυρσός, ὁ Λέων ὁ Σοφὸς καὶ ἡ Κασσία μοναχὴ ἢ Κασσιανή.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b>3η ΠΕΡΙΟΔΟΣ</b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /><b><span style="color: blue;"> Ἀπὸ τὸν 12ο αἰῶνα μέχρι τὴν Ἅλωση</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsL28YpykvmBHLUU7dvCbl35eGKCNwJ_V34UfP35XcKjdv1pd2uLr1dPhDeAvjC6h03WHT4um8skfAzYZiISkWH1wGqSjQmbq0koCBk3A9HRxEE_uMakiHNp_8fpLSRXwFHD_7c7s7abYL/s1600/ag-Romanos-Kalliopiou.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsL28YpykvmBHLUU7dvCbl35eGKCNwJ_V34UfP35XcKjdv1pd2uLr1dPhDeAvjC6h03WHT4um8skfAzYZiISkWH1wGqSjQmbq0koCBk3A9HRxEE_uMakiHNp_8fpLSRXwFHD_7c7s7abYL/s320/ag-Romanos-Kalliopiou.png" style="text-align: left;" width="247" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Γύρω στὸν 12ο αἰ. ὁλοκληρώνεται ἡ ὑμνογραφία. Ἔχουν συντεθεῖ ὕμνοι γιὰ ὅλες σχεδὸν τὶς γιορτὲς καὶ τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες. Οἱ ὑμνογράφοι συνθέτουν τοὺς ὕμνους καὶ τοὺς τονίζουν οἱ ἴδιοι μουσικά. Στὴν 2η περίοδο ἔχουμε τὸν ποιητὴ - συνθέτη, ἐνῶ στὴν 3η περίοδο ὁ ποιητὴς - συνθέτης, γίνεται συνθέτης - ψάλτης. Ἀρχίζει ἔτσι ἡ ἐποχὴ τῶν μεγάλων μαϊστρῶν, περίοδος μεγάλης ἀκμῆς τῆς μουσικῆς, ποὺ θὰ κρατήσει ὡς τὰ μέσα τοῦ 15ου αἰ. Οἱ μάστορες συνθέτουν πάνω στὰ ἤδη ὑπάρχοντα κείμενα, γράφουν καὶ δικά τους ποιήματα, ἢ καλλωπίζουν παλαιότερες συνθέσεις. Ὀνομαστότεροι ἀπ᾿ αὐτοὺς εἶναι οἱ: Ἰωάννης Κουκουζέλης, Μιχαὴλ ὁ Ψελλός, Ξένος ὁ Κορώνης, ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Εὐστάθιος, Θεόκτιστος μοναχός, Ἰωάννης Βατάτζης, Θεόδωρος Λάσκαρης, Γιωβάσκος ὁ Βλάχος, Γρηγόριος Πρωτοψάλτης καὶ Χουρμούζιος ὁ Χαρτοφύλακας, Νικηφόρος Κάλλιστος, Ἰωάννης ὁ Κλαδᾶς, Μανουὴλ Βρυέννιος, Συνέσιος Ἁγιορείτης καὶ Θεόδωρος Ἀγαλλιανός.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">4η ΠΕΡΙΟΔΟΣ</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /><b><span style="color: blue;"> Ἀπὸ τὴν ἅλωση μέχρι τὸν Πέτρο τὸν Πελοποννήσιο</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <a href="http://alphalinenet.files.wordpress.com/2011/01/cf80ceadcf84cf81cebfcf82-cebf-cf80ceb5cebbcebfcf80cebfcebdcebdceaecf83ceb9cebfcf82.jpg?w=226" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://alphalinenet.files.wordpress.com/2011/01/cf80ceadcf84cf81cebfcf82-cebf-cf80ceb5cebbcebfcf80cebfcebdcebdceaecf83ceb9cebfcf82.jpg?w=226" style="text-align: left;" width="241" /></a><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Μετὰ ἀπὸ τὴν ἅλωση τῆς Πόλεως, ἡ Βυζαντινὴ Μουσική, ποὺ γιὰ δεκαπέντε αἰῶνες ἀναπτυσσόταν καὶ ἀποτελοῦσε ἀναπόσπαστο στοιχεῖο στὴ ζωὴ τοῦ Βυζαντίου, ἐξακολούθησε νὰ ὑπάρχει μὲ τὸν ἴδιο ἀλλὰ καὶ μὲ πιὸ ἔντονο τρόπο. Αὐτὴ τὴν περίοδο, παρατηρεῖται μεγάλη προσπάθεια γιὰ τὴν ἀναλυτικότερη γραφὴ τῆς μουσικῆς, καθὼς τὸ ὑπάρχον σύστημα τῆς μουσικῆς στενογραφίας δημιουργοῦσε πολλὰ προβλήματα στὴ μάθηση τῆς μουσικῆς. Σπουδαιότερη ἀπὸ αὐτὴ τὴν προσπάθεια, ἦταν τοῦ Μπαλασίου ἱερέως. Μετὰ τὸν Μπαλάσιο ἔγιναν καὶ ἄλλες προσπάθειες ἀναλύσεως τῆς γραφῆς ἀπὸ σπουδαίους μουσικοὺς τῆς περιόδου. Κορυφαῖος μουσικὸς τῆς 4ης περιόδου τῆς ἱστορίας τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς ἦταν ὁ Πέτρος ὁ Πελοποννήσιος.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">5η ΠΕΡΙΟΔΟΣ</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;"> Ἀπὸ τὸν Πέτρο Πελοποννήσιο μέχρι τοὺς τρεῖς διδασκάλους</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Αὐτὴ τὴν περίοδο καθιερώνεται τὸ νέο μουσικὸ σύστημα γραφῆς ἀπὸ τοὺς τρεῖς δασκάλους τῆς μουσικῆς Χρύσανθο, Γρηγόριο Λευίτη καὶ Χουρμούζιο Χαρτοφύλακα. Αὐτοὶ δούλεψαν σοβαρὰ καὶ ἀνέλαβαν τὴν εὐθύνη νὰ ἁπλοποιήσουν τὸ μουσικὸ σύστημα γραφῆς τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς, πράγμα ποὺ ἔγινε ἀποδεκτὸ ἀπὸ τοὺς τότε ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ τρεῖς δάσκαλοι ἀνέλαβαν ἀργότερα τὴν προβολὴ καὶ τὴν διδασκαλία τοῦ νέου συστήματος, μέσα ἀπὸ τὴ Σχολὴ ποὺ ἵδρυσε τὸ Πατριαρχεῖο. Τέλος, πρέπει νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι πρὶν καὶ μετὰ τὴν καθιέρωση τοῦ νέου συστήματος, ἐμφανίστηκαν καὶ ἄλλα ὅπως τοῦ Ἱερωνύμου, τοῦ Κώδικα 1477 τῆς Μονῆς Σινᾶ στὸ πεντάγραμμο, τοῦ Ἀγαπίου Παλέρμου, τὰ ἀλφαβητικά του Βουκουρεστίου, τοῦ Παϊσίου Ξηροποταμινοῦ καὶ τοῦ Γεωργίου τοῦ Λεσβίου.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">6η ΠΕΡΙΟΔΟΣ</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /><b><span style="color: blue;"> Ἀπὸ τοὺς τρεῖς διδασκάλους μέχρι τὶς μέρες μας</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Σὰν κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς περιόδου αὐτῆς θὰ μποροῦσαν νὰ ἀναφερθοῦν: α) Ὁ τερματισμὸς τῆς δυσκολίας γιὰ τὴν ἐκμάθηση τῆς βυζαντινῆς μουσικῆς μὲ τὴν καθιέρωση τοῦ νέου μουσικοῦ συστήματος, β) Ἡ μεταγραφὴ τῶν μελωδημάτων ποὺ ξεκίνησαν οἱ τρεῖς δάσκαλοι καὶ συνέχισαν οἱ μαθητές τους, γ) Ἡ πλήρης ἀνάπτυξη τῆς μουσικῆς τυπογραφίας καὶ οἱ πολὺ ἀξιόλογες μουσικὲς ἐκδόσεις καὶ δ) Ἡ πλήρης ἀποσαφήνιση καὶ σταθεροποίηση τοῦ θεωρητικοῦ μέρους τῆς βυζαντινῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς. Τὴν περίοδο αὐτή, ἔχουμε σπουδαίους μουσικούς, ὅπως οἱ παρακάτω: Κωνσταντῖνος ὁ ἀπὸ Σιναίου Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Βυζάντιος, ὁ Ἀντώνιος, ὁ Ἀθανάσιος Μητροπολίτης Σελευκείας, ὁ Ἀπόστολος Κρουστάλας, ὁ Πέτρος Συμεὼν Ἁγιοταφίτης, ὁ Θεόδωρος Συμεών, ὁ Θεόδωρος Φωκαεύς, ὁ Παναγιώτης Πελοπίδας, ὁ Ζαφείριος Ζαφειρόπουλος, ὁ Πέτρος Γεωργίου Βυζάντιος, ὁ Ἀθανάσιος Χρηστόπουλος, ὁ Βασίλειος Στεφανίδης, ὁ Γεώργιος Λέσβιος, ὁ Ἀνέστης Χανεντές, ὁ Ἰωάννης ὁ Βυζάντιος, ὁ Στέφανος Μιχαήλ, ὁ Γεώργιος Ρύσιος, ὁ Σταυράκης Γρηγοριάδης, ὁ Ὀνούφριος ὁ Βυζάντιος, ὁ Θεόδωρος Ἀριστολής, ὁ Γεράσιμος Κανελλίδης, ὁ Κυριάκος Φιλόξενης ὁ Ἐφεσιομάγνης, ὁ Γεώργιος Ραιδεστηνὸς ὁ Β´ καὶ ὁ Γεώργιος Βιολάκης.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> </span><br /> <hr align="left" noshade="" size="2" width="100%" /> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"> </span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b>Οἱ τρεῖς πρῶτοι αἰῶνες</b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Κατὰ τοὺς τρεῖς πρώτους αἰῶνες, ὅλος ὁ χριστιανικὸς κόσμος δοκιμάζεται σκληρά: οἱ διωγμοὶ ἀναγκάζουν τοὺς πρώτους χριστιανοὺς νὰ κρύβονται γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ τελέσουν τὴ λατρεία τους ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἴδια τους τὴ ζωή. Κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες λοιπὸν δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθεῖ ὁποιαδήποτε μορφὴ τέχνης. Ἡ ἱερὰ ὑμνωδία εἶναι λιτή. Χρησιμοποιοῦνται κυρίως ὕμνοι τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης. Κατὰ τὴν περίοδο αὐτὴ δὲν ψάλλουν συγκεκριμένα πρόσωπα ἀλλὰ ὅλοι οἱ παρόντες στὴ λατρεία πιστοί. Ὅπως προαναφέραμε, ἡ ὑμνωδία ἦταν λιτή. Ἔτσι λοιπὸν τὸ ἐκκλησίασμα μποροῦσε νὰ παρακολουθεῖ τὸ μέλος καὶ κατὰ συνέπεια νὰ συμψάλλουν τὰ ἱερὰ ᾄσματα μὲ μία φωνή. Καθὼς ὅμως χρόνο μὲ τὸ χρόνο οἱ χριστιανοὶ αὐξάνονταν, ἦταν δύσκολη ἡ ἀπὸ κοινοῦ ψαλμωδία. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, καθιερώθηκε ἀπὸ πολὺ νωρὶς στὴν Ἐκκλησία, ἡ τάξη τῶν ψαλτῶν. Γενικά, κατὰ τὴν περίοδο αὐτή, τέθηκαν οἱ πρῶτες βάσεις τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς. Οἱ κυριότεροι ἐκπρόσωποί της εἶναι: ὁ Ἰγνάτιος ὁ θεοφόρος (+103 μ.Χ.), ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεὺς (+220 μ.Χ.) καὶ ὁ Ὠριγένης ὁ μέγας (+254 μ.Χ.)<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ὁ τέταρτος μ.Χ. αἰώνας<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἔγινε αὐτοκράτορας κι ἀνέδειξε πρωτεύουσά του τὸ Βυζάντιο, νέος ἄνεμος ἐλευθερίας ἄρχισε νὰ φυσᾶ γιὰ τοὺς χριστιανοὺς ἐκείνης τῆς ἐποχῆς: ἡ χριστιανικὴ ἐκκλησία δὲ βρῆκε μόνο τὴν εἰρήνη, ἀλλὰ καὶ τὴν προστασία καὶ ὑποστήριξη ἐκ μέρους τοῦ ἐπίσημου κράτους.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Οἱ χριστιανοὶ εἶναι πλέον ἐλεύθεροι νὰ τελέσουν τὴ λατρεία τους. Τὸ ἐκκλησιαστικὸ μέλος καλλιεργεῖται ἐπιμελῶς καὶ σημειώνει γρήγορη ἐξέλιξη. Τὸ ὑμνολόγιο πλουτίζεται μὲ νέους ὕμνους. Ἡ ἄλλοτε πτωχὴ μουσικὴ ἐπένδυση τῶν τριῶν πρώτων αἰώνων, γίνεται πιὸ σύνθετη καὶ παρουσιάζει μεγαλύτερες τεχνικὲς ἀπαιτήσεις. Διακρίνονται, ἔτσι, οἱ τέσσερις κύριοι ἦχοι καὶ ἐμφανίζονται τὰ εἰρμολογικὰ μέλη κι ἔπειτα τὰ στιχηραρικά.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἡ ἐκκλησία κατὰ τὴν περίοδο αὐτή, παρὰ τὴν ἐξωτερικὴ γαλήνη, ἀντιμετωπίζει ἐσωτερικὲς ἀναταραχὲς ἀπὸ τὶς αἱρέσεις. Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἄλλα μέσα ποὺ χρησιμοποιοῦσαν οἱ αἱρετικοὶ γιὰ νὰ διαδώσουν τὶς δοξασίες τους, χρησιμοποιοῦσαν καὶ μουσική, ποὺ δὲν ταίριαζε μὲ τὸ ὕφος τῆς ἐκκλησίας. Ἔτσι λοιπὸν οἱ μεγάλοι πατέρες τῆς ἐκκλησίας ὅπως ὁ Ἀθανάσιος ὁ μέγας (295 - 373 μ.Χ.), ὁ Ἐφραὶμ ὁ Σύριος (306 - 378), ὁ Βασίλειος ὁ μέγας (330 - 379), ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (344 - 407 μ.Χ.), καταβάλλουν πολλὲς προσπάθειες γιὰ τὴ τεχνικότερη διαμόρφωση τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στὴ Δύση τεχνικότερο μέλος εἰσήγαγε ὁ Ἀμβρόσιος, ἐπίσκοπος Μεδιολάνων. Τὸ Ἀμβροσιακὸ μέλος, εἶχε ὡς βάση του τοὺς τέσσερις ἤχους τῆς ἑλληνικῆς μουσικῆς, δώριο, φρύγιο, λύδιο καὶ μιξολύδιο .<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Δυὸ αἰῶνες ἀργότερα, ἀναφαίνεται στὴ Δύση νέος διαμορφωτὴς τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ διάλογος, πάπας Ρώμης (540 - 604 μ.Χ.) ποὺ εἰσήγαγε τοὺς τέσσερις πλαγίους ἤχους. Στὸν ἴδιο δὲ ἀποδίδεται καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ στιχηραρικοῦ εἴδους στὴν ἐκκλησιαστικὴ ὑμνωδία.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Κατὰ τὴν περίοδο αὐτή, ποὺ χρονολογικὰ ἐκτείνεται μέχρι τὸ τέλος τοῦ Ζ´ αἰῶνα, παρατηροῦμε μεγάλη ἄνθιση τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς. Οἱ περισσότεροι ὑμνογράφοι ἦταν συγχρόνως καὶ μουσικοὶ καὶ συνθέτες τοῦ μέλους. Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ προαναφέραμε σπουδαιότεροι εἶναι: Κύριλλος πατριάρχης Ἱεροσολύμων (+386 μ.Χ.), Ρωμανὸς ὁ μελωδὸς (ΣΤ´ αἰ.), ὁ Ἀνδρέας ἐπίσκοπος Κρήτης (Ζ´ αἰ.) κ.ἄ.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Ἡ ἐκπαίδευση τῶν ψαλτῶν</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἡ ἐκπαίδευση τῶν ψαλτῶν γινόταν σὲ εἰδικὲς σχολές. Ἐπὶ Θεοδοσίου τοῦ αὐτοκράτορος (τέλη Δ´ αἰῶνος) ἀναφέρεται ὅτι στὴν Κωνσταντινούπολη ἐδίδασκαν τὴν ἐκκλησιαστικὴ μουσική, διδάσκαλοι τῆς μουσικῆς. Κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ (482 - 565 μ.Χ.) ὁ ναὸς τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας εἶχε 25 ἱεροψάλτες, ἐκτὸς αὐτῶν δὲ καὶ 100 ἀναγνῶστες, οἱ ὁποῖοι βοηθοῦσαν στὴν ψαλμωδία. Τὸ χορὸ τῶν ἱεροψαλτῶν διηύθυνε ὁ πρωτοψάλτης, ποὺ χρησιμοποιοῦσε τὴ λεγόμενη χειρονομία. Ἡ χειρονομία, ποὺ ἦταν σὲ χρήση μέχρι τὰ μέσα περίπου τοῦ ΙΖ´ αἰῶνα, ἐγίνετο μὲ διάφορες κινήσεις τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ καὶ ἔδειχνε, συνήθως, τὸ σύνθημα τῆς ἔναρξης καὶ τῆς παύσης τῆς ψαλμωδίας, καθὼς ἐπίσης τὸν τρόπο ἐκτέλεσης καὶ τὸ ρυθμὸ τοῦ ᾄσματος.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: Ἕνας μεγάλος φιλόσοφος, θεολόγος, ὑμνογράφος καὶ μουσικὸς<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ὁ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς ἔζησε ἀπὸ τὸ 676 μέχρι τὸ 756 μ.Χ. Θεωρεῖται μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες μορφὲς τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὁ μεγάλος αὐτὸς ὑμνογράφος ἔθεσε τῆς βάσεις τῆς γνήσιας καὶ σεμνῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς παράδοσης. Ἔγραψε κατ᾿ ἐρωταπόκριση τὸ πρῶτο θεωρητικὸ γιὰ τοὺς ὀκτὼ ἤχους μὲ τὸν τίτλο «Γραμματική της μουσικῆς ἢ κανόνιον κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς καὶ κανόνες τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς». Ἄλλο ἔργο του εἶναι ἡ Ὀκτώηχος.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Ἐργογραφία</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ὁ κανόνας τῆς ἑορτῆς τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως «Ἀναστάσεως ἡμέρα, λαμπρυνθῶμεν λαοί», παραπάνω ἀπὸ ἑξήντα κανόνες γιὰ τὶς κυριότερες ἑορτὲς τῆς Ἐκκλησίας μας</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: 'Palatino Linotype', serif; font-size: 13pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: blue;">Πέτρος Πελοποννήσιος</span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες μουσικὲς μορφὲς τοῦ ΙΗ´ αἰῶνα, ἡ τέταρτη πηγὴ τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς. Γεννήθηκε γύρω στὸ 1730 στὴν Πελοπόννησο καὶ συνέψαλλε στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τὸν Πρωτοψάλτη Ἰωάννη τὸν Τραπεζούντιο, ὡς Β´ Δομέστικος. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ Ἰωάννου διορίζεται Λαμπαδάριος τῆς Μ.Ἐκκλησίας μὲ Πρωτοψάλτη τὸν Δανιήλ. Περισσότερο ἀπὸ ὁποιονδήποτε μουσικό της ἐποχῆς τοῦ ἐξήγησε στὴ δική του μέθοδο τὴ μουσικὴ στενογραφία ποὺ ὑπῆρχε πρὶν ἀπὸ τὴν ἐποχή του. Ἑρμήνευσε πολλὰ μαθήματα ὅπως τὰ μεγάλα κεκραγάρια τοῦ Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, ἀργὰ Πασαπνοάρια, τὸ «Ἄνωθεν οἱ Προφῆται» καὶ ἄλλα πολλὰ μαθήματα τοῦ Οἰκηματαρίου καὶ τοῦ Μαθηματαρίου. Πέθανε τὸ 1777 ἀπὸ πανώλη.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ἐργογραφία<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <br /> <ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τρεῖς σειρὲς Χερουβικὰ ἀργὰ καὶ μία σύντομα<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Τρεῖς σειρὲς Κοινωνικὰ τῶν Κυριακῶν καὶ μία της ἑβδομάδας<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Εὐλογητάρια ἀργὰ καὶ σύντομα<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Δοξολογίες σὲ διάφορους ἤχους<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Καλοφωνικοὺς εἱρμοὺς καὶ κρατήματα<o:p></o:p></span></li> <li class="MsoNormal" style="mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Πασαπνοάρια<o:p></o:p></span></li> </ul> </div>

Συνοπτική Ιστορία της Βυζαντινής Μουσικής : Από την Αρχαία Εκκλησία εως τις μέρες μας

users.uoa.gr Μὲ τὸν ὅρο Ἑλληνικὴ Βυζαντινὴ μουσικὴ ἐννοεῖται ἡ μουσικὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας ποὺ ἔχει μὲν τὶς βάσεις της ...

Διαβάστε περισσότερα »

"Πάσα Πνοή" Ψάλλει ο Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς (1915-2008)

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img src="http://e-kere.gr/images/viografika/org/valindras.jpg" style="text-align: left;" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">"Πάσα Πνοή", ήχος α', μέλος Νικολάου Πρωτοψάλτου Σμύρνης. Ψάλλει ο Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς (1915-2008).</span> Ζωντανή ηχογράφηση. Αρχείο: Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου</b><o:p></o:p></span><br /> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> </div> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="410" src="https://www.youtube.com/embed/RVzC58gjOF4" width="750"></iframe></div>

"Πάσα Πνοή" Ψάλλει ο Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς (1915-2008)

"Πάσα Πνοή", ήχος α', μέλος Νικολάου Πρωτοψάλτου Σμύρνης. Ψάλλει ο Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς (1915-2008)...

Διαβάστε περισσότερα »

Η ψαλτική της αραβόφωνης Ορθοδοξίας

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> pemptousia.gr<br /> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <img alt="dsc_0651.preview" src="http://pemptousia-2.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2013/02/dsc_0651.preview.jpg" style="text-align: left;" /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;"><b><span style="color: red;">Το βυζαντινό μέλος διακρίνεται για την οικουμενική του απήχηση και τη συμβολή του στο βυζαντινό λειτουργικό τύπο. Στο διάβα των αιώνων καλλιεργήθηκε από άριστους μελωδούς και λάμπρυνε τις ακολουθίες του βυζαντινού τυπικού.</span></b><o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Ιδιαίτερη θέση στην ιστορία του  βυζαντινόυ μέλους έχει και η αραβόφωνη ψαλτική  παράδοση. Σήμερα  στα πρεσβυγενή Πατριαρχεία: Αντιοχείας και Αλεξανδρείας διατηρείται το δίγλωσσο λειτουργικό τυπικό. Πρόκειται για μια γόνιμη μείξη πολιτισμικών αγαθών και μαρτυρία της οικουμενικής προοπτικής της Ορθοδοξίας.</span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Στο πλαίσιο αυτό τα τελευταία χρόνια ξεκίνησαν επαφές κα διεργασίες για την μεταφορά βυζαντινών μελωδιών στην αρραβόφωνη γλώσσα, μια προσπάθεια που σίγουρα απαιτεί γνώση, τρόπο και κόπο. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας λόγο ιστορικών συνθηκών και της εθνολογικής του αναφοράς ξεκίνησε αυτή την προσπάθεια. Η θεολογική σχολή του Μπαλαμάντ αποτελεί ένα σημείο αναφοράς του εγχειρήματος. Η έρευνα και η μελέτη της βυζαντινής μουσικής είναι το επίκεντρο του ενδιαφέροντος πολλών ομοδόξων, αραβοφώνων,  φοιτητών . Η πολιτισμική αυτή  συνάντηση ευχόμαστε  να αποτελέσει μια γόνιμη μείξη στοιχείων των δύο παραδόσεων και να δώσει μια δημιουργική μεταφραστική προσπάθεια, ενταγμένη στο λειτουργικό ήθος της ορθοδόξου παραδόσεως.<o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Θα επισυνάψουμε μια όμορφη ηχογράφηση του Βυζαντινού Χορού Αγ. Γεωργίου Αλ-Χουμάιρα Συρίας «Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός». <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: "Palatino Linotype","serif"; font-size: 13.0pt; line-height: 115%;">Θα ακούσουμε το «Άξιον εστίν» σε ήχο α΄.<o:p></o:p></span></div> </div> <div id="mediaplayer_%sirioi%"> </div> <script src="http://www.pemptousia.gr/player/jwplayer.js" type="text/javascript"></script><br /> <script type="text/javascript"> jwplayer("mediaplayer_%sirioi%").setup({ flashplayer: "http://www.pemptousia.gr/player/player.swf", file: "http://www.pemptousia.gr/wp-content/uploads/2013/02/004AxionEsti_A_AlHumayrah.mp3", skin: "http://www.pemptousia.gr/player/glow.zip", autostart: "false", width: "320", height: "30", controlbar: "bottom", plugins: { sharing: { link: false, code: false }} }); </script><br /> <br /> <br /> <script src="http://pemptousia-2.wpengine.netdna-cdn.com/js/print.js" type="text/javascript"></script></div>

Η ψαλτική της αραβόφωνης Ορθοδοξίας

pemptousia.gr Το βυζαντινό μέλος διακρίνεται για την οικουμενική του απήχηση και τη συμβολή του στο βυζαντινό λειτουργικό τύπο. Στο ...

Διαβάστε περισσότερα »